Афсонаи точикии ХАРГӮШИ ШЕРДИЛ

ХАРГӮШИ ШЕРДИЛ

Харгӯшчае буд, харгӯшчаи тарсончаке. Шохчае тирсӣ
карда шиканад ё паррандае қанот занад ва ё порчаи барф
дарахт афтад. як қад мепариду гирён мешуд.
Баъд калон шуд, ҷасор: айдо кард ва як рӯз калонӣ
карда гуфт

  • Ман аз ҳеҷ чиз наметарсам!

Вай ин суханонро бо овози баланд такрор карда, ба беша

аромад.

  • Чӣ. ту аз гург ҳам наметарсӣ? – пурсид харгӯши пир.

Аз гург хам, азрӯбоҳ ҳам, аз хирс ҳам наметарсам! – ҷавоб
дод харгӯшча. – Агар гургро бинам, пора карда мепартоям.

  • Ту нодон! – гуфт харгӯши пир.

Ин замон як гург омада монд. Гург гушнаву хаста буд.
«Кошкӣ акаллан як харгӯш вомехӯрд» мегуфт ӯ дар дилаш ва
нохост ба гӯшаш овози харгӯш расид. Вай бозистоду
ва поида-поида пеш омадан гирифт.

Гург наздик омада шунид, ки як харгӯшчаи каҷчашми
думкалта ӯро пора карда хӯрданист.

  • Исто, ҳозир ман ба сари ту лофзан об мерезам! – гуфт
    гург.

Харгӯшча ба болои кунда барома,

Гуш кунед, эй тарсончакҳо, гӯш кунед, ман ба шумо як
чизи аҷиб нишон медӣҳам …Ман… Ман…

Қамин вақт гургро дида, гапашро гум карду нафасаш
гашт. Аз тарс мисли хаппак лӯнда шуда, аз шохи баланд ба
болои сари гург афтод. Афтоду поён ҷаҳида рафт, ба пушташ
нигоҳ накарда мегурехту мегурехт, қувваташ намонд, лекин
истода наметавонист, гумон дошт, ки гург аз ақибаш давида
меояд ва ҳамин замон ӯро дошта мехӯрад.

Вай чашмонашро пӯшида, ба таги буттае афтоду аз ҳуш
рафт ва баъди чанд вақт ба ҳуш омада. ҳайрон шуд, ки Гург

ро чаро нахӯрдааст.

Гург бошад, вақте ки харгӯш ба болои сараш афтод, гумон
кард, ки касе ӯро парронд ва бо тамоми қувваташ ба тарафи
дигар гурехта рафт.

ргӯшча чӣ хел шудани воқеаро пай бурду ба пеши
аргӯшҳо баргашта худро тавсиф кард.

Шариконаш гапи ӯро маъкул дониста, сар ҷубонданд.

О Main Aditor

Здравствуйте! Если у Вас возникнут вопросы, напишите нам на почту help@allinweb.ru

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован.