Афсонахои точики

Бехтарин ва чолибтарин афсонахои точики

Афсонаи Захми сухани бад

ЗАХМИ СУХАНИ БАД Буд-набуд, як марди ҳезумкаш буд. Ҳар пагоҳ бандутабарашро гирифта, ба кӯҳсор рафта, ҳезум мекард, бапушташ бардошта, ба бозор оварда, мефурӯхту ҳамин хел рӯ:мегузарони, Рӯзе вай як дарахти хушки арчаро афтонида, майда кардаистода буд, ки аз куҷое як хирси калони бадҳайбате пайдошуда, ба пешаш омад. Ҳезумкаш хирсро дида …

Читать далее

Афсонаи точикии ХАРГӮШИ ШЕРДИЛ

ХАРГӮШИ ШЕРДИЛ Харгӯшчае буд, харгӯшчаи тарсончаке. Шохчае тирсӣкарда шиканад ё паррандае қанот занад ва ё порчаи барфдарахт афтад. як қад мепариду гирён мешуд.Баъд калон шуд, ҷасор: айдо кард ва як рӯз калонӣкарда гуфт Ман аз ҳеҷ чиз наметарсам! Вай ин суханонро бо овози баланд такрор карда, ба беша аромад. Чӣ. …

Читать далее

Афсонаи точикии КАЙКАК

КАЙКАК -набуд, як замоне дар кунҷи як маконе як Кайкаку якКанаяк буд. Онҳо чунон дӯст буданд, ки ҳамдигарро ягон рӯ набинанд, бисёр зиқ мешуданд. Ка аҳл дасташ холӣ шавад, ба хонаи Канаяк мерафт. Онҳо дуру дароз аз дидориҳамдигар ҳузур карда, чақ-чақ карда мешиштанд. Як рӯз Кайкак ба хонаи Канаяк омад. …

Читать далее

Афсонаи ДӮСТОНИ ХИЁНАТКОР ВА ДУХТАРИ ПОКДОМАНИ БОЗУРГОН

ДӮСТОНИ ХИЁНАТКОРВА ДУХТАРИ ПОКДОМАНИ БОЗУРГОН Буд-набуд, дар як замоне, дар як маконе як бозургон будуяк қозӣ. Онҳо бо ҳам дӯст буданд, як пора нону як пиёла чойробе ҳам намедиданд. Дӯстони бозургону қозӣ овозаи олам шудабуд. Ана, ин дӯстии ҳақиқӣ, дӯсти ҷонӣ ҳамин қадармешудагист, – мегуфтанд мардум. Бозургон ҳар замон ба …

Читать далее

Афсонаи РОБИЯИ ЧИЛГАЗАМ

РОБИЯИ ЧИЛГАЗАМ Буд-набуд, як подшоҳи сангдилу магрур буд. Осори хашмугазаб чеҳраи ӯро ҳеҷ гоҳ тарк намекард. Вай ҳамаро бад медидва факат ягона касе, ки як андоза дӯст медошт, ин писараш –шоҳзода Бобораҳим буд. Вакте. ки Бобораҳим калон шуд, подшоҳ ӯро ба корҳоидавлатиаш шиносо карда, ҳамаи боигариашро нишон дод. Вайписарашро ба …

Читать далее

Афсонаи ҶАЗОИ ДЕВКАМПИР

ҶАЗОИ ДЕВКАМПИР Буд-набуд, як подшоҳбача буд, як зани хушрӯй дошт.ҳардуяшон бо ҳамдигар бисёр меҳрубон буданд. Як рӯз занушавҳармеҳмонӣ рафтанд. Меҳмонӣ нағз гузашту вакти бозгаштҳаво торик шуд, подшоҳбача ба занаш гуфт: Дар ин торикӣ азоб кашиданамон мумкин, ман туродар ягон ҷой монда мераваму баъд, пагоҳ омада гирифтамебарам. Занаш розӣ шуд, баъд …

Читать далее

Афсонаи ЛАКУ ПАК

ЛАКУ ПАК Буд-набуд, як Лаку як Пак буд. Онҳо зану шавҳар буданд. Лаку Пак духтари дӯстрӯе доштанд. Ҳуснаш расо буд, валеақлаш норасо буд. Зебоии духтар ба дуру наздик овоза шуду бахонаи Лаку Пак хостгор омад. Духтарам, – гуфт Лак, -ба ту хостгор омад. Рафта об биёр.Чаққон бош, ки хостгорҳо духтари …

Читать далее

Афсонаи ҶОНИ НОДОН ДАР АЗОБ

ҶОНИ НОДОН ДАР АЗОБ Буд-набуд, як рӯбоҳаке буд. Дар карибиҳои лонаи хирслонаяке дошт. Рӯбоҳак ҳар рӯз шишту хезу гашту гузору қадукомати ҳамсояашро тамошо карда, ба андеша мерафт: қувваибузурге дорад ин ҷонвари худо, чӣ хеле, ки одамон мегӯянд,«Кӯхро занад, талқон мекунад», аммо ӯ боре надидааст, киин кувва дар ҷое истифода шуда …

Читать далее

Афсонаи Дому Дон

Буд набуд, як мӯрча буд, мӯрчаи ноороми меҳнатдӯст будЯк рӯз як каргас дид, ки ҳамон мӯрча як дона гандумро кашидабурда истодааст, дона аз худаш калон. «Мӯрча зӯр, ба вай қоилшудан даркор» – аз дил гузаронд каргас. Баъд ин фикрашро бамӯрча гуфту илова кард: Ман ҳам беҳунар не. Ман як дона …

Читать далее

Афсонаи ДАВЛАТ ЧИСТ

ДАВЛАТ ЧИСТ Буд-набуд, як марди бадавлат буд. Се писар дошт ӯ. Рӯзе нисбати ин хонадон байни ду ҳамсояи ӯ гуфтугӯ баамал омад: Ҳамсоя, мо ҳам мисли ҳамин ҳамсояамон заҳмат мекашем,кор мекунем, хамеша дар тараддуд, вале сабаб чӣ бошад, ки ӯбадавлат асту мо не?Инро аз худи давлат пурсидан лозим, – гуфт …

Читать далее