Афсонахои точики

Бехтарин ва чолибтарин афсонахои точики

Афсонаи ДОНАК

Кампир

ДОНАК Буд, набуд, як бача буд, номаш Баҳром буд. Вай як рӯз як бозикунӣрафту як донаки зардолу ёфт. Онро ба модараш нишон дода гуфт: Модарҷон, ин донакро шикаста хӯрам ё кишт кунам? Модараш маслиҳат дод: Нашикану бурда ба замин шинон, об андоз, ниҳол шуда мебарояд, пар-вариш кун, дарахти калон мешавад, …

Читать далее

Афсонаи БОИ ЗОЛИМ ВА КАЛИ ЗИРАК

boi-zolim

БОИ ЗОЛИМ ВА КАЛИ ЗИРАК Сух набуд як зан буд. Шавҳараш бармаҳал вафот карда, се писарашятим монд. Зан хунобаи дил хӯрда, бо нӯги дуку захми сўзан фарзандонашрокалон кард. Онҳо ба воя расиданду охирин торҳои мӯи сари зан ҳам сафед шуд.Рӯзе кампир ба писаронаш гуфт: Акнун шумоён калон шудаед, ман бошам, …

Читать далее

Афсонаи ХОНАИ ЗАРГУШАК

ХОНАИ ЗАРГӮШАК Буд, набуд, Заргӯшаки чолоку ҳушёре буд. Тобистон ҷояш бешаю боғотбуду тирамоҳ, ки расид, хоначаи зебою мустаҳкам месохт, даруни хонаро андовамекард, ба таги пояш хасу хошоки мулоим мепартофт, алафҳои хуштаъм, меваюсабзавот ҷамъ карда, дар пешгаҳи хоначааш ғарам карда мемонд, Ҳамин тавр,Заргӯшаки боғайрат бо дили беғаму хотири ҷамъ зимистонро мегузаронид. …

Читать далее

Афсонаи ШЕР, ШАҒОЛ ВА РӮБОҲ

ШЕР, ШАҒОЛ ВА РӮБОҲ Шер ки подшоҳи ҳайвонот буд, рӯзе бемор шуду ӯро маҷоли ши-кор кардан намонд. Дар ин ҳол удайчии дарбори худ Рӯбоҳ ва дастурхончиашШағголро даъват карда гуфт: Солҳои дароз шумо аз дастурхони ман нону навола хӯрдед, имрӯз, киман бемору беҳолам, ғами хӯроки маро хӯрданатон лозим аст. Рӯбоҳ бо …

Читать далее

Афсонаи БУЗАКИ БОАҚЛ

goat

БУЗАКИ БОАҚЛ Дар як деҳае Бузаке буд. Соҳиби вай хеле зани хасис ва ҷоҳил буд. Та-моми рӯз ба вай танҳо як бандча алафи хушк медоду халос, аммо вақти дӯшидантамоми шири ӯро дӯшида, боз ба пистонаш бо мушт мезад. Бузро соҳибаш шаш рӯз дар огил медошту танҳо рӯзи ҳафтум барои ча-ридан …

Читать далее

Афсонаи ХАРИ ЗИРАК

The-donkey.

ХАРИ ЗИРАК Буд набуд, Деҳконе буд, вай ду Барзагову як Хар дошт. Деҳкон ҳар рӯзсаҳарии барвақт ба Хар гандум бор карда, Барзаговонро пеш андохта, ба саҳроҷуфтронӣ мерафт. Як бегоҳ, як Барзагов ба Хар, ки паҳлуяш бо ҳаловати тамом ёзида мехо-бид, рӯ оварда, шикоят кард: -Эй ҷӯра, – гуфт, – ту …

Читать далее

Афсонаи ДЕҲҚОН ВА ХИРС

хирс

ДЕҲҚОН ВА ХИРС Як Деҳқон буд, вай ҳар сол гандум мекошт. Як соле гандумаш саб-зида, майса шуда буд, ки Хирсе ба сари кишташ меомадагӣ шуд. Хирс меомадуба даруни кишт даромада, поймол карда, хоб мерафт. Деҳқон ӯро медид, валезӯраш намерасид, ки пеш кунад. Гандум пухт, Деҳқон даравид, ба хирманҷо овард, гарам …

Читать далее

Афсонаи ГУНҶИШКАК

гунчишкак

ГУНҶИШКАК Буд набуд, як Кампир буд, Кампири бекасу бенаво буд. Вай аз пагоҳ то бегоҳ чарх ресида, калоба карда, мефурӯхту аз пулаш зиндагӣ мекард. Зин-дагиаш бад буд. Як рӯз пахтааш тамом шуд, пулаш набуд, ки пахта харад. Шишту ба ҳоли худ зор-зор гиря кард. Оби дидааш селу дарё шуд, осиёбҳо …

Читать далее

Афсонаи БЕДОНА ВА РӮБОҲ

рубо

БЕДОНА ВА РӮБОҲ Як рӯз Рӯбоҳ Бедонаро дида монд ва ӯро дошта гирифта хӯрданӣшуд. Бедонаи бечора дар чанголи Рӯбоҳ шах шуда монду баъд худро ба дастгирифта гуфт: Тумаро махӯр, эй Рӯбоҳ, намебинӣ, ман тамоман хароб, маро хӯрда баҳранамебарӣ, – гуфт Бедона. Рӯбоҳ ин гапро шунида гуфт: Не, мехӯрам!Маро махӯр, аз …

Читать далее

Афсонаи ТӮТИҲОИ СУХАНГӮ

popugay

ТӮТИҲОИ СУХАНГӮ Рост буд дурӯғ буд, дар як замони қадим як подшоҳ будВай се зан дошт. Чанд бор лолаҳо дар кӯҳсор рӯида рӯи хазонродиданд ва сабзаҳо дар марғзор дамида хушк шудаанд, аммодар тамоми ин муддат аз ҳеҷ кадом зани ӯ фарзанде нашуд. Охир дили подшоҳро хори гами бефарзандӣ рахна наму;дар …

Читать далее