Афсонахои точики

Бехтарин ва чолибтарин афсонахои точики

Афсонаи РӮБОҲ, САНГПУШТ ВА МӮРЧА

Буд, набуд, як Рӯбоҳ буд, Рӯбоҳи айёр буд, ба хӯрдан тайёр буд, тоқатикор надошт, аз меҳнат безор буд. Як рӯз аз танҳоӣ зиқ шуду ба сари роҳ баромада, бо Сангпушту Мӯрчавохӯрд. Ҳар се дар боби дӯстӣ сӯҳбаткунон сӯи ҷанғал равон шуданд. Вақти азхирманҷо” гузаштан як миқдор гандум ёфтанд, ки канори …

Читать далее

Афсонаи РӮБОҲ ВА ПАЛАНГ

Буд набуд, як Рӯбоҳ буд. Вай як рӯз дар ҷустуҷӯи хӯрок ба беша да-ромада рафт, рафта истода буд, ки аз пешаш Паланг баромад. Рӯбоҳи бечоракариб буд, ки аз тарс дилкаф шавад. Илоҷи гузаштан набуд, чӣ кор карданаш-ро надониста, ба болои як санги калон баромаду гиря сар кард. Паланг ҳайрон шуда …

Читать далее

Афсонаи ШУТУР ВА ХАР

donkey-and-camel

Буд, набуд, корвоне буд. Дашту саҳрову кӯҳу биёбон тай карда ме-рафту мерафт. Маълум набуд, ки кай ба ҷое мерасаду бозмеистад. Аз он байняк Шутуру як Хар хеле монда шуданду тадбире карда ақиб монданд. Баъд,«ҷонамон халос шуд» гуфта, роҳи гурезро пеш гирифтанд. Рафтанд, рафтанд,ба марғзоре расиданд. Бӯи алафи тару тозаю гулҳои …

Читать далее

Афсонаи Рубоҳ

рубо

РӮБОҲ Будаст набудааст, як Рӯбоҳ будааст. Вай доим мурғҳои деҳаро дуз-дида мебурдаасту хӯрда мегаштааст. Рафта-рафта Рӯбоҳ пир шудааст, дигардуздӣ кардан наметавонистаасту фиребу ҳиларо пеша гирифтааст. Як рӯзсаҳарии барвакт хеста, ба даст асо гирифта, ба деҳа омадааст. Омада дидааст,ки як Хурӯс дар сари девор «қу-у-қу-ку-ку-у-у!»-кунон одамонро бедор меку-над. Хурӯс Рӯбоҳро дида …

Читать далее

Афсона Рубох ва Лаклак

РӮБОҲ ВА ЛАКЛАК Як замоне Рӯбоҳ ва Лаклак бо ҳам дӯст буданд. Як рӯз Лаклак ба хонаи Рӯбоҳ меҳмон шуда омад. Рӯбоҳ хурсанд шудуҳадаҳа шӯла пухт, ба табақ кашида пеши меҳмонаш гузошт. Марҳамат, ҷӯраҷон, бо иштиҳо бихӯр, ки ман шод шавам, – гуфт Рӯбоҳба Лак-лак. Лаклаки бечора ба табақ нӯл …

Читать далее

Афсонаи РӮБОҲИ МАККОР ВА ГУРГИ НОДОН

volk-lisa

РӮБОҲИ МАККОР ВА ГУРГИ НОДОН Буд набуд, як Рӯбоҳ буд, аз ҷумлаи рӯбоҳҳои ҳушёру маккору аз корбезору ба хӯрдан тайёр. Ҳаминаш аҷиб буд, кӣ ҳар чи мехост, мешуд, ҳар чӣмекофт, меёфт. Рӯзе боге дарёфт, аҷаб нозанин, сабзу хуррам, себзору токзор,ангурҳояш рангобаранг. Худо дод! – гуфт Рӯбоҳ ва нисфишабӣ расида омаду …

Читать далее

Афсонаи ХУРӮСИ ЗИРАК

Umni-petuk

ХУРӮСИ ЗИРАК Шағоле гушнаю ғамгин дар фикри сайде буд. Хурӯсакро дид, ки дончида гаштааст. Шағол оҳиставу боэҳтиёт ва бесадо ба сӯи Хурӯсак кадам зад.Хурӯсаки ҳушёр пай бурд, ки шағол меояд, фиррӣ париду ба сари девор нишаст. Шагол пеши девор омада гуфт: Дӯсти азиз, Хурӯсак, магар тарсидӣ ё ҳазар кардӣ, ки …

Читать далее

Афсонаи Се сагу як гург

Рузе се саг як Гургро дар қарибиҳои деҳа дида, таъқиб карданд. Сагонзабонҳояшонро бароварда, беист аз қафои Гург медавиданд. Гург мегурехтусагҳо медавиданд. Давиданд, давиданд, охир Гургро маҷоли тохтан намонд.Хаставу бемадор ба сари баландӣ баромаду ду пои қафояшро ба тагаш гириф-та нишасту ба сагҳо рӯ оварда гуфт: Истед! Канӣ бигӯед, ки чаро …

Читать далее

Афсонаи ГУРГИ НОДОН

рубох

ГУРГИ НОДОН (Буза набудааст, як Гург будааст. Вай бисёр дара ба дараю саҳроба саҳро гашта, дар ҳеҷ ҷо хӯрок наёфтааст. Охир аз гушнагӣ чунон хароб шу-дааст, ки базӯр роҳ мерафтааст. Як рӯз гамгину маъюс рафта истода будааст,ки дар роҳ ба як Бузак вохӯрдааст. -Оҳ, Бузаки ҷонон! – гуфтааст Гург, – …

Читать далее

Афсонаи Саъба ва Фил

Буд набуд, як Саъба буд. Вай дар шохи дарахт лона сохту тухм карда,бача баровард. Рӯзе, як Фил омада худро ба дарахт молидан гирифт. Дарахтсахт ларзид, хонаи Саъба вайрон шуд, бачаяконаш гирён шуданду афтида но-буд шуданд. Саъба дар ҳакки бачаяконаш зор-зор гиря кард. Чанд вақт гузашт, боз Саъба лона сохту тухм …

Читать далее