Главная / Фанни Мантик

Фанни Мантик

Рефератхо ва лексияхои точики аз фанни Мантик

Сарнавишти сулх

Сарнавишти сулҳ Ман дар сукунати ҳавлангези зимистон, аз байни пардаи тунуки абри шомгоҳон ба чашмакзании ситораҳои акнун дамидаистода нигоҳ мекардам. Дар чашми хаёлолудам гӯё ҳатто осмон ҳам афсӯс мехӯрд. Ҳар шомгоҳон омадани як эҳсоси тирамоҳиро интизор мешудам. Дар хунукии бераҳмонаи зимистон ва барфи лаклакӣ боридаистода касеро дар саҳрои васеъ вохӯрдан он тараф истад, ҳатто дар ҳавлии муқарариаш дидан ҳам ғайри имкон буд. Ин лаҳзаҳо дар лаби дарё истода, аз осорхонаҳои …

Читать дальше »

Чавонон ва рушди идеяи худшиноси

Чавонон ва рушди идеяи худшиносӣ Кобилияти шинохт Барои тамоми ҳаёт, даври муаяни он, солу моҳ, ҳар соату дақиқа мақсад дошта бош ва мақсади муқарариро қурбони мақсади олӣ намо. Ин сатрҳои пурсузи олимона ба қалами яке аз қофиласолори номуси олам Лев Толстой мансуб аст. Зимнан Толтой барин шахсияти умумиҷаҳонӣ эҳсос карда тавонистани мақсади зиндагиро сарчашмаи ҳаргуна хушбахтӣ ва некноми маънидод кардааст. Аз чи сабаб бошад, ки бештари одамон наметавонанд мақсадҳои худро …

Читать дальше »

Андешахои ахлоки сиёси дар таълимоти Руми

Андешаҳои ахлоқи сиёсӣ дар таълимоти Румӣ Дар мақолаи мазкур андешаҳо перомуни ахлоқи сиёсӣ аз нигоҳи Мавлоно Ҷалолуддини Румӣ баррасӣ мегарданд. Муаллиф нигоҳи хешро ба таври возеҳ ва омӯзишҳои амиқ баён кардааст. Андешаҳои гуманистона ва инсонгароёнаи мутафаккирро мавриди таҳлил қарор додааст. Калидвожаҳо: ваҳдат, дӯстӣ, худшиносӣ, гуманизм, ахлоқ, сиёсат, инсонгароӣ, бархӯрди тамаддунҳо, гуфтугӯи тамаддунҳо. Ҳанӯз бо дарки масъалаҳои муҳимтарини ҳаёти иҷтимоию сиёсӣ Презденти кишвар мӯҳтарам Эмомали Раҳмон навишта буд, ки “Инсон падидаи …

Читать дальше »

Мохият ва хусусияти мухокима

    Муҳокима яке аз шаклҳои тафаккур  мебошад. Муҳокима ҳам мисли мафҳум инъикоси воқеияти реалие мебошад, ки берун аз шуури инсон ва новобаста ба он вуҷуд дорад. Муҳокима чунин шакли тафаккур мебошад, ки вай хусусият, ашёҳо, муносибати ашёҳо  ва нишонаҳои онҳоро бо ёрии тасдиқ  ва инкор инъикос мекунад. Дар  муҳокима ҳамеша дар бораи  ба ашё  хос будани ягон нишона, ягон хусусият тасдиқ ё рад карда мешавад. Барои муҳокима чунин  мисол овардан …

Читать дальше »

Зинахои дониши акли, назарияви

                                                                         Накша. Мохияти мафхум. Мохият ва хусусияти мухокима. Тартиби пешниходи хулосабарори.    Мохияти мафхум Тафаккури инъикоси  ашё ва ҳодисаҳои  олами  моддӣ  мебошад. Мафҳум яке аз шаклҳои тафаккур аст. Азбаски  тафакур  инъикос Аше ва ҳодисаҳои олами моддист, пас, мафҳум  низ яке шаклҳои тафаккур, инъикоси Аше ва ҳодисаҳои  олами моддӣ мебошад. Дар олам чизҳои сершумору ададашон беохиру гуногун:  электрон, молекула, растанӣ,  ҳайвонот, одам, ҷамъият,  миллат, забон, ва ҳоқазоҳо вуҷуд доранд. Ҳамаи …

Читать дальше »

Фалсафаи сулҳ

Дар мақола идеяҳои фалсафаи сиёсӣ оид ба равандҳои муосири муносибатҳои байналхалқӣ зери таҳлил қарор гирифтаанд. Муаллифон кўшиш намудаанд, ки нақши давлат ва субъектҳои сиёсиро дар ташаккули сулҳ миёни миллатҳо нишон диҳанд. Рушди инсоният асоси сулҳ маънидод карда мешавад.                              Калидвожаҳо:  бархўрди тамаддунҳо, гуфтугўи тамаддунҳо, шуур, модернизм, глобализатсия, интегратсия, сулҳ.   «Чуноне, ки офтоб ба ҳар як атоми эфир курраи ба худии худ мукаммал ва дар баробари ҳамин танҳо атоми як …

Читать дальше »

Худшиносии ҷамъиятӣ ва рўҳияи ҷамъиятӣ дар таълимоти Розӣ

     Дар ҳамаи давру замон фикри одамони беҳтарини таърихиро масъалаҳои худшиносӣ, худсозӣ, худбарқароркунӣ, озодӣ, ирода, баробарӣ, адолат, муҳаббат, ҷанг ва сулҳ барин падидаҳои умумиинсонӣ ба худ ҷалб намудааст. Закариёи Рози низ аз ҷумлаи чунин шахсиятҳои таърихӣ буда, андешаҳое баён кардааст, ки барои ҳамаи замонҳо яксон аст. Мо рушди принсипҳои худшиносӣ ва равонии инсонҳоро аз асари машҳури мутафаккир «Тибби рӯҳонӣ» дида баромадем. Аз ин рў, чизе ки дар мавриди таваҷҷўҳи мо …

Читать дальше »

Сарнавишти сулҳ. Ҳиссиёт ва воқеият

Бозтоби воқеаҳои глобалӣ, минтақавӣ ва баъзе протсесҳои диалектикӣ-идомаи мантиқии равандҳои геополитикӣ, ки  дар ҷаҳон рух медиҳанд, ниёз ба таҳлил, муқоиса, мушоҳида, арзёбӣ ва хулосабарории дақиқро доранд. Аз нуқтаи назарияи конструктивизм «барои миллатсозӣ намудан дар ҷавҳари мардум нерўҳои хобрафтаро бедор намудан зарур аст. Дар самти мазкур таъмини баробарии шаҳрвандӣ ва гирд хўрдани шиори «Мо мардуми озоди як кишвар мебошем» ба воситаи ВАО ва низоми маориф  аз омилҳои калидӣ ба ҳисоб меравад. …

Читать дальше »

Санъат ва давраи нав

Аз он вақте, ки дар осмон офтоб фурўзон буда дар гирдаш сайёраҳо чарх мезананд, ҳеҷгоҳ дида нашудааст, ки дар ҳамаи замонҳо одамон дар хусуси тақдиру толеъ, хушбахтиву бадбахтӣ, озодиву ахлоқ, муҳаббат ва санъат барин падидаҳои умумиинсонӣ фикр накарда бошанд. Зеро, аз назари инсоншиносии файласуфи маъруф Кароматулло Олимов: “Ҷаҳони ботинии инсон падидаи хеле мураккаб аст, ки ҳамеша тилисме буда, ҳаст ва хоҳад буд ва онро то охир кашф кардан номумкин аст. …

Читать дальше »

Худшиносии ҷамъиятӣ дар таълимоти Румӣ

«Чунон ки офтоб ба ҳар як атоми эфир курраи ба худии худ мукаммал ва дар баробари ҳамин танҳо атоми як воҳиди томи аз ҷиҳати бузургиаш барои инсон ақлнорас мебошад, ҳамин тавр ҳар як шахсият дар дил мақсадҳои худро мепарварад ва зимнан онҳоро барои он мепарварад, ки ба мақсадҳои умумии барои инсон ақлнорас хизмат кунанд»[1.с. 296].                    Ба фикри Толстой ҳаракати таърих ҳаргиз чунон амалияе нест, ки бе ҳаракати …

Читать дальше »