Ответ в теме: Шеърхо ва ғазалҳо аз эҷодиёти Бедил

#43783
L-BRO Admin
Хранитель

Айш донад дили саргашта парешониро,
Нохудо бод бувад киштии тӯфониро.
Ашк дар ғамкадаи дида надорад қиммат,
Аз буни чоҳ барор ин маҳи канъониро,
Ишқ набвад ба иморатгарии ақл шарик,
Сел аз каф надиҳад санъати вайрониро.
Аз хату зулфи бутон тоза далел аст, ки ҳусн Карда чатри бадан асбоби парешониро.
Бор ёбӣ чу ба хоки дари соҳибназарон,
Чини домони адаб кун хати пешониро.
Резиши ашки надомат зи сияҳкориҳост,
Лозим аст абри сияҳ қатраи найсониро.
Зери гардун натавон ғайри касофат андӯхт,
Нохуну мӯ-ст расо мардуми зиндониро.
Лофи озодагӣ аз аҳли фано нозебост,
Домани чида чӣ лозим тани урёниро?
Ҷоҳил аз ҷамъи кутуб соҳиби маънӣ нашавад,
Нисбате нест ба шероза сухандониро.
Нафаси сӯхта бояд ба тапиш равшан кард,
Нест шамъи дигар ин анҷумани фониро.
Натавон ёфт аз он ҷилваи беранг суроғ,
Магар оина кунӣ дидаи қурбониро.
Бозгаште набувад пои талабро, Бедил,
Сели мо нашнавад афсуни пушаймониро.