Ответ в теме: Шеърхо ва ғазалҳо аз эҷодиёти Бедил

#43788
L-BRO Admin
Хранитель

Ай басо маънии равшан, ки зи ҳирси шуаро,
Хоки ҷавлонгаҳи аспу хари аҳли ҷоҳ аст.
В-ай басо нусха, ки дар мактаби ташвиши тамаъ,
Рӯсиёҳи адаб аз мадҳи амиру шоҳ аст.
Марҷаи маънии ин сустхаёлон дарёб,
То бидонӣ чӣ қадар фитраташон кӯтоҳ аст.
Сила муштоқи гадотабъ зи мазмуни баланд,
Гар ҳама пой бар афлок ниҳад, дар чоҳ аст.
\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\
Дар лафзи туст маънии кавнайн мундариҷ,
Баҳри чӣ бар ҳақиқат худ пай намебарӣ?
Оби ҳаёт аз нафасат мавҷ мезанад,
Аммо чӣ суд, к-аз арақи мову ман тарӣ.
Ғофил зи худ мабош, ки чун шамъи офтоб Иқболи ҳафт маҳфилу нӯҳ қасри ахзарӣ.
Кавну макон гулест ба домони ҳимматат,
Худро агар иҳота кунӣ, чархи дигарӣ.
Олам ҳама мусаххари амри замири туст,
Ай бехабар, ту аз чӣ ҳаворо мусаххарӣ,
Аз ҳеч кас наям силаандеши бешу кам,
Маддоҳи фитратам на Заҳирам, на Анварӣ.