Ответ в теме: Шеъру ғазал аз эҷодиёти МИРЗОСОДИҚИ МУНШИ

#43795
Main Aditor
Хранитель

Зор мурдему рухат сер надидем, дареғ,
Нуктае аз лаби лаълат нашунидем, дареғ.
Ҷон зи бемории ҳиҷрон ба лаб омад аз шавқ,
Шарбати васли ту ҳаргиз начашидем, дареғ.
Дар ғамат ғунчасифат сар ба гиребон бурдам,
Чун ғул аз ғусса гиребон надаридем, дареғ.
Монд дар пои дили хастаи мо хор фурӯ,
Гуле аз гулшани васли ту начидем, дареғ,
Бими онро, ки шавад сӯзи дили мо зоҳир,
Сӯхтем аз ғаму оҳе накашидем, дареғ.
Остони ту бувад мақсади арбоби вафо,
Мо ба он мақсади олӣ нарасидем, дареғ.
Ҷон надидем чу Содиқ ба ғами дарди ту ҳайф,
Сарф шуд нақди матое нахаридем, дареғ.