Сураи ФОТИР

СУРАТУ ФОТИР бо хати кирили
(45 ояҳ) (Сураи 35)

Бисмиллаҳи-р-Раҳмани-р-Раҳим.
Ал-ҳамду лиллаҳи фатири-с-самавати ва-л-арзи ҷаъили-л-малайкати русулан ули аҷниҳати-м масна ва суласа ва рубаъ. Язиду фи-л-халқи ма яшаъ. Инналлоҳа ъала кулли шай-ин қадир. 1. Ма яфтаҳиллаҳу ли-н-наси ми-р-раҳматин фа ла мумсика лаҳа. Ва ма юмсик фа ла мурсила лаҳу мим баъдиҳ. Ва Ҳува-л-Ъазизу-л-Ҳаким. 2. Йа айюҳа-н-насузкуру ниъматаллоҳи ъалайкум. Ҳал мин ҳалиқцн ғайруллоҳи ярзуқукум-м мина-с-самаи ва-л-арз. Ла илаҳа илла Ҳу. Фа анна туъфакун. 3.
Ва ий юказзибука фақад куззибат русулу-м мин қаблик. Ва илаллоҳи турҷаъу-л-умур. 4. Йа айюҳа-н насу инна ваъдаллоҳи ҳаққ. Фа ла тағурраннакуму-л ҳайату-д-дунйа ва ла яғурраннакум биллаҳи-л-ғарур. 5. Инна-ш-шайтона лакум ъадуввун фа-т-тахизуҳу ъадувва. Иннама ядъу ҳизбаҳу ли якуну мин асҳаби-с Саъир. 6. Ал-лазина кафару лаҳум ъазабун шадид. Ва-л-лазина аману ва ъамилу-с-солиҳати лаҳум-м мағфирату-в ва аҷрун кабир. 7. А-фа ман зуййина лаҳу су ъамалиҳи фа рааҳу ҳасана. Фа инналлоҳа юзиллу ма-й яша-у ва яҳди ма-й яшаъ. Фа ла тазҳаб нафсука ъалайҳим ҳасарот. Инналлоҳа Ъалимум би ма яснаъун. 8. Валлоҳу-л-лази арсала-р-рийаҳа фатусиру саҳабан фа суқнаҳу ила балади-м маййитин фа аҳйайна биҳи-л-арза баъда мавтиҳа. Казалика-н-нушур. 9. Ман кана юриду-л-ъиззата фа лиллаҳи-л-ъиззату ҷамиъа. Илайҳи ясъаду-л калиму-т-таййибу ва-л-ъамалу-с-солиҳу ярфаъуҳ Ва-л-лазина ямкуруна-с-саййиати лаҳум ъазабун шадид. Ва макру улайка ҳува ябур. 10. Валлоҳу халақакум-м мин туробин сумма мин-н-нутфатин сумма ҷаъалакум азваҷа. Ва ма таҳмилу мин унса ва ла тазаъу илла би ъилмиҳ. Ва ма юъаммару мим муъаммари-в ва ла юнқасу мин ъумуриҳ/й илла фи китаб. Инна залика ъалаллоҳи ясир. 11.
Ва ма ястави-л-баҳрони ҳаза ъазбун фуротун сайғун шаробуҳу ва ҳаза милҳун уҷаҷ. Ва мин куллин таъкулуна лаҳман тариййа-в ва тастахриҷуна ҳилятан талбасунаҳа. Ва тара-л фулка фиҳи мавахира ли табтағу мин фазлиҳи ва лаъаллакум ташкурун. 12. Йулиҷу-л-лайла фи-н наҳари ва йулиҷу-н-наҳара фи-л-лайли ва саххара-ш шамса ва-л-қамара куллу-и яҷри ли аҷали-м мусамма. Заликумуллоҳу Раббукум лаҳу-л-мулк. Ва-л лазина тадъуна мин дуниҳи ма ямликуна мин қитмир. 13. Ин тадъуҳум ла ясмаъу дуъаакум ва лав самиъу мастаҷабу лакум. Ва явма-л-қийамати якфуруна би ширкикум. Ва ла юнаббиука мислу Хабир. 14. Йа айюҳа-н-насу антуму-л-фуқарду илаллоҳи валлоҳу Ҳува-л-Ғанийю-л-Ҳамид. 15. Ий яшаъ юзҳибкум ва яъти би халқин ҷадид. 16. Ва ма залика ъалаллоҳи би Ъазиз. 17. Ва ла тазиру вазирату-в визра ухро. Ва ин тадъу мусқалатун ила ҳимлиҳа ла юҳмал минҳу шай-ув ва лав кана за қурба. Иннама тунзиру-л-лазина яхшавна Раббаҳум би-л-ғайби ва ақому-с-салаҳ. Ва ман тазакка фа иннама ятазакка ли нафсиҳ. Ва илаллоҳи-л-масир. 18.
Ва ма ястави-л-аъма ва-л-басир. 19. Ва ла-з- зулумату ва ла-н-нур. 20. Ва ла-з-зиллу ва ла-л-ҳарур. 21. Ва ма ястави-л-аҳйау ва ла-л-амват. Инналлоҳа юсмиъу ма-и-яшаъ. Ва ма анта би мусмиъи-м ман фи-л қубур. 22. Ин анта илла назир. 23. Инна арсалнака би-л ҳаққи башира-в ва назиро. Ва им мин умматин илла хала фиҳа назир. 24. Ва ий юказзибука фа қад каззаба-л лазина мин қаблиҳим ҷаатҳум русулуҳум би-л баййинати ва би-з-зубури ва би-л-китаби-л-мунир. 25. Сумма ахазту-л-лазина кафару. Фа кайфа кана накир. 26. Алам тара анналлоҳа анзала мина-с-самаи маан фа ахраҷна биҳи самароти-м мухталифан алвануҳа. Ва мина-л-ҷибали ҷудадум бизу-в ва ҳумру-м мухталифун алвануҳа ва ғаробибу суд. 27. Ва мина-н наси ва-д-давабби ва-л-анъами мухталифун алвануҳу казалик. Иннама яхшаллоҳа мин ъибадиҳи-л-ъуламаъ. Инналлоҳа Ъазизун Ғафур. 28. Инна-л-лазина ятлуна китабаллоҳи ва ақому-с-салата ва анфақу мим ма разақнаҳум сирра-в ва ъаланията-й ярҷуна тиҷарата-л лан табур. 29. Ли юваффияҳум уҷураҳум ва язидаҳум-м мин фазлиҳ. Иннаҳу Ғафурун Шакур. 30.
Ва-л-лази авҳайна илайка мина-л-китаби ҳува-л ҳаққу мусаддиқа-л ли ма байна ядайҳ. Инналлоҳа би ъибадиҳи ла Хабирум Басир. 31. Сумма аврасна-л китаба-л-лазинастафайна мин ъибадина. Фа минҳум золиму-л ли нафсиҳи ва минҳум-м муқтасиду-в ва минҳум сабиқум би-л-хайроти би изниллаҳ. Залика ҳува-л-фазлу-л-кабир. 32. Ҷаннату ъаони-й ядхулунаҳа юҳаллавна фиҳа мин асавира мин заҳаби-в ва луълуа. Ва либасуҳум фиҳа ҳарир. 33. Ва қолу-л-ҳамду лиллаҳи-л-лази азҳаба ъанна-л-ҳазан. Инна Раббана ла Ғафурун Шакур. 34. Ал-лази аҳаллана дара-л-муқбмати мин фазлиҳи ла ямассуна фиҳа насабу-в ва ла ямассуна фиҳа луғуб. 35. Ва-л-лазина кафару лаҳум нару Ҷаҳаннама ла юқзо ъалайҳим фа ямуту ва ла юхаффафу ъанҳум-м мин ъазабиҳа. Казалика наҷзи кулла кафур. 36. Ва ҳум ястарихуна фиҳа Раббана ахриҷна наъмал солиҳан ғайра-л-лази кунна наъмал. А-ва лам нуъаммиркум-м ма ятазаккару фиҳи ман тазаккара ва ҷаакуму-н-назир. Фа зуқу фа ма ли-з-золимина мин-н насир. 37. Инналлоҳа Ъалиму ғайби-с-самавати ва-л-арз. Иннаҳу Ъалимум би зати-с-судур. 38.
Ҳува-л-лази ҷаъалакум халайфа фи-л-арз. Фа ман кафара фа ъалайҳи куфруҳ. Ва ла язиду-л-кафирина куфруҳум ъинда Раббиҳим илла мақта. Ва ла язиду-л кафирина куфруҳум илла хасаро.39. Қул ара-айтум шуракаакуму-л-лазина тадъуна мин дуниллаҳи арунй ма за халақу мина-л-арзи ам лаҳум ширкун фи-с самавати ам атайнаҳум китабан фа ҳум ъала баййинати-м минҳ. Бал ий яъиду-з-зблимуна баъзуҳум баъзан илла ғуруро. 40. у Инналлоҳа юмсику-с-самавати ва-л-арза ан тазула. Ва лайн залата ин амсакаҳума мин аҳади-м мим баъдиҳ. Иннаҳу кана Ҳалиман Ғафуро. 41. Ва ақсаму биллаҳи ҷаҳда айманиҳим ла ин ҷааҳум назиру-л ла якунунна аҳда мин иҳда-л-умам. Фа ламма ҷааҳум назиру-м ма задаҳум илла нуфуро. 42. Истикбаран фи-л-арзи ва макра-с-саййиъ. Ва ла яҳйқул макру-с-саййиу илла би аҳлиҳ. Фа ҳал янзуруна илла сунната-л-аввалин. Фа лан таҷида ли суннатиллаҳи табдила. Ва лан таҷида ли суннатиллаҳи таҳвила. 43. А-ва лам ясиру фи-л-арзи фаянзуру кайфа кана ъақибату-л лазина мин қаблиҳим ва кану ашадда минҳум қувваҳ. Ва ма каналлоҳу ли юъҷизаҳу мин шай-ин фи-с-самавати ва ла фи-л-арз. Иннаҳу кана Ъалиман Қадиро. 44.
Ва лав юахизуллоҳу-н-наса би ма касабу ма тарака ъала заҳриҳа мин даббати-в ва лаки-и юаххируҳум ила аҷали-м мусамма. Фа иза ҷаа аҷалуҳум фа инналлоҳа кана би ъибадиҳи басиро. 45.

Сураи ФОТИР бо хати арабӣ

35|1|بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ الحَمدُ لِلَّهِ فاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ جاعِلِ المَلٰئِكَةِ رُسُلًا أُولى أَجنِحَةٍ مَثنىٰ وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ يَزيدُ فِى الخَلقِ ما يَشاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلىٰ كُلِّ شَيءٍ قَديرٌ

35|2|ما يَفتَحِ اللَّهُ لِلنّاسِ مِن رَحمَةٍ فَلا مُمسِكَ لَها وَما يُمسِك فَلا مُرسِلَ لَهُ مِن بَعدِهِ وَهُوَ العَزيزُ الحَكيمُ

35|3|يٰأَيُّهَا النّاسُ اذكُروا نِعمَتَ اللَّهِ عَلَيكُم هَل مِن خٰلِقٍ غَيرُ اللَّهِ يَرزُقُكُم مِنَ السَّماءِ وَالأَرضِ لا إِلٰهَ إِلّا هُوَ فَأَنّىٰ تُؤفَكونَ

35|4|وَإِن يُكَذِّبوكَ فَقَد كُذِّبَت رُسُلٌ مِن قَبلِكَ وَإِلَى اللَّهِ تُرجَعُ الأُمورُ

35|5|يٰأَيُّهَا النّاسُ إِنَّ وَعدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الحَيوٰةُ الدُّنيا وَلا يَغُرَّنَّكُم بِاللَّهِ الغَرورُ

35|6|إِنَّ الشَّيطٰنَ لَكُم عَدُوٌّ فَاتَّخِذوهُ عَدُوًّا إِنَّما يَدعوا حِزبَهُ لِيَكونوا مِن أَصحٰبِ السَّعيرِ

35|7|الَّذينَ كَفَروا لَهُم عَذابٌ شَديدٌ وَالَّذينَ ءامَنوا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُم مَغفِرَةٌ وَأَجرٌ كَبيرٌ

35|8|أَفَمَن زُيِّنَ لَهُ سوءُ عَمَلِهِ فَرَءاهُ حَسَنًا فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشاءُ وَيَهدى مَن يَشاءُ فَلا تَذهَب نَفسُكَ عَلَيهِم حَسَرٰتٍ إِنَّ اللَّهَ عَليمٌ بِما يَصنَعونَ

35|9|وَاللَّهُ الَّذى أَرسَلَ الرِّيٰحَ فَتُثيرُ سَحابًا فَسُقنٰهُ إِلىٰ بَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَحيَينا بِهِ الأَرضَ بَعدَ مَوتِها كَذٰلِكَ النُّشورُ

35|10|مَن كانَ يُريدُ العِزَّةَ فَلِلَّهِ العِزَّةُ جَميعًا إِلَيهِ يَصعَدُ الكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالعَمَلُ الصّٰلِحُ يَرفَعُهُ وَالَّذينَ يَمكُرونَ السَّيِّـٔاتِ لَهُم عَذابٌ شَديدٌ وَمَكرُ أُولٰئِكَ هُوَ يَبورُ

35|11|وَاللَّهُ خَلَقَكُم مِن تُرابٍ ثُمَّ مِن نُطفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُم أَزوٰجًا وَما تَحمِلُ مِن أُنثىٰ وَلا تَضَعُ إِلّا بِعِلمِهِ وَما يُعَمَّرُ مِن مُعَمَّرٍ وَلا يُنقَصُ مِن عُمُرِهِ إِلّا فى كِتٰبٍ إِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسيرٌ

35|12|وَما يَستَوِى البَحرانِ هٰذا عَذبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهُ وَهٰذا مِلحٌ أُجاجٌ وَمِن كُلٍّ تَأكُلونَ لَحمًا طَرِيًّا وَتَستَخرِجونَ حِليَةً تَلبَسونَها وَتَرَى الفُلكَ فيهِ مَواخِرَ لِتَبتَغوا مِن فَضلِهِ وَلَعَلَّكُم تَشكُرونَ

35|13|يولِجُ الَّيلَ فِى النَّهارِ وَيولِجُ النَّهارَ فِى الَّيلِ وَسَخَّرَ الشَّمسَ وَالقَمَرَ كُلٌّ يَجرى لِأَجَلٍ مُسَمًّى ذٰلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُم لَهُ المُلكُ وَالَّذينَ تَدعونَ مِن دونِهِ ما يَملِكونَ مِن قِطميرٍ

35|14|إِن تَدعوهُم لا يَسمَعوا دُعاءَكُم وَلَو سَمِعوا مَا استَجابوا لَكُم وَيَومَ القِيٰمَةِ يَكفُرونَ بِشِركِكُم وَلا يُنَبِّئُكَ مِثلُ خَبيرٍ

35|15|يٰأَيُّهَا النّاسُ أَنتُمُ الفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الغَنِىُّ الحَميدُ

35|16|إِن يَشَأ يُذهِبكُم وَيَأتِ بِخَلقٍ جَديدٍ

35|17|وَما ذٰلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزيزٍ

35|18|وَلا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزرَ أُخرىٰ وَإِن تَدعُ مُثقَلَةٌ إِلىٰ حِملِها لا يُحمَل مِنهُ شَيءٌ وَلَو كانَ ذا قُربىٰ إِنَّما تُنذِرُ الَّذينَ يَخشَونَ رَبَّهُم بِالغَيبِ وَأَقامُوا الصَّلوٰةَ وَمَن تَزَكّىٰ فَإِنَّما يَتَزَكّىٰ لِنَفسِهِ وَإِلَى اللَّهِ المَصيرُ

35|19|وَما يَستَوِى الأَعمىٰ وَالبَصيرُ

35|20|وَلَا الظُّلُمٰتُ وَلَا النّورُ

35|21|وَلَا الظِّلُّ وَلَا الحَرورُ

35|22|وَما يَستَوِى الأَحياءُ وَلَا الأَموٰتُ إِنَّ اللَّهَ يُسمِعُ مَن يَشاءُ وَما أَنتَ بِمُسمِعٍ مَن فِى القُبورِ

35|23|إِن أَنتَ إِلّا نَذيرٌ

35|24|إِنّا أَرسَلنٰكَ بِالحَقِّ بَشيرًا وَنَذيرًا وَإِن مِن أُمَّةٍ إِلّا خَلا فيها نَذيرٌ

35|25|وَإِن يُكَذِّبوكَ فَقَد كَذَّبَ الَّذينَ مِن قَبلِهِم جاءَتهُم رُسُلُهُم بِالبَيِّنٰتِ وَبِالزُّبُرِ وَبِالكِتٰبِ المُنيرِ

35|26|ثُمَّ أَخَذتُ الَّذينَ كَفَروا فَكَيفَ كانَ نَكيرِ

35|27|أَلَم تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخرَجنا بِهِ ثَمَرٰتٍ مُختَلِفًا أَلوٰنُها وَمِنَ الجِبالِ جُدَدٌ بيضٌ وَحُمرٌ مُختَلِفٌ أَلوٰنُها وَغَرابيبُ سودٌ

35|28|وَمِنَ النّاسِ وَالدَّوابِّ وَالأَنعٰمِ مُختَلِفٌ أَلوٰنُهُ كَذٰلِكَ إِنَّما يَخشَى اللَّهَ مِن عِبادِهِ العُلَمٰؤُا۟ إِنَّ اللَّهَ عَزيزٌ غَفورٌ

35|29|إِنَّ الَّذينَ يَتلونَ كِتٰبَ اللَّهِ وَأَقامُوا الصَّلوٰةَ وَأَنفَقوا مِمّا رَزَقنٰهُم سِرًّا وَعَلانِيَةً يَرجونَ تِجٰرَةً لَن تَبورَ

35|30|لِيُوَفِّيَهُم أُجورَهُم وَيَزيدَهُم مِن فَضلِهِ إِنَّهُ غَفورٌ شَكورٌ

35|31|وَالَّذى أَوحَينا إِلَيكَ مِنَ الكِتٰبِ هُوَ الحَقُّ مُصَدِّقًا لِما بَينَ يَدَيهِ إِنَّ اللَّهَ بِعِبادِهِ لَخَبيرٌ بَصيرٌ

35|32|ثُمَّ أَورَثنَا الكِتٰبَ الَّذينَ اصطَفَينا مِن عِبادِنا فَمِنهُم ظالِمٌ لِنَفسِهِ وَمِنهُم مُقتَصِدٌ وَمِنهُم سابِقٌ بِالخَيرٰتِ بِإِذنِ اللَّهِ ذٰلِكَ هُوَ الفَضلُ الكَبيرُ

35|33|جَنّٰتُ عَدنٍ يَدخُلونَها يُحَلَّونَ فيها مِن أَساوِرَ مِن ذَهَبٍ وَلُؤلُؤًا وَلِباسُهُم فيها حَريرٌ

35|34|وَقالُوا الحَمدُ لِلَّهِ الَّذى أَذهَبَ عَنَّا الحَزَنَ إِنَّ رَبَّنا لَغَفورٌ شَكورٌ

35|35|الَّذى أَحَلَّنا دارَ المُقامَةِ مِن فَضلِهِ لا يَمَسُّنا فيها نَصَبٌ وَلا يَمَسُّنا فيها لُغوبٌ

35|36|وَالَّذينَ كَفَروا لَهُم نارُ جَهَنَّمَ لا يُقضىٰ عَلَيهِم فَيَموتوا وَلا يُخَفَّفُ عَنهُم مِن عَذابِها كَذٰلِكَ نَجزى كُلَّ كَفورٍ

35|37|وَهُم يَصطَرِخونَ فيها رَبَّنا أَخرِجنا نَعمَل صٰلِحًا غَيرَ الَّذى كُنّا نَعمَلُ أَوَلَم نُعَمِّركُم ما يَتَذَكَّرُ فيهِ مَن تَذَكَّرَ وَجاءَكُمُ النَّذيرُ فَذوقوا فَما لِلظّٰلِمينَ مِن نَصيرٍ

35|38|إِنَّ اللَّهَ عٰلِمُ غَيبِ السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ إِنَّهُ عَليمٌ بِذاتِ الصُّدورِ

35|39|هُوَ الَّذى جَعَلَكُم خَلٰئِفَ فِى الأَرضِ فَمَن كَفَرَ فَعَلَيهِ كُفرُهُ وَلا يَزيدُ الكٰفِرينَ كُفرُهُم عِندَ رَبِّهِم إِلّا مَقتًا وَلا يَزيدُ الكٰفِرينَ كُفرُهُم إِلّا خَسارًا

35|40|قُل أَرَءَيتُم شُرَكاءَكُمُ الَّذينَ تَدعونَ مِن دونِ اللَّهِ أَرونى ماذا خَلَقوا مِنَ الأَرضِ أَم لَهُم شِركٌ فِى السَّمٰوٰتِ أَم ءاتَينٰهُم كِتٰبًا فَهُم عَلىٰ بَيِّنَتٍ مِنهُ بَل إِن يَعِدُ الظّٰلِمونَ بَعضُهُم بَعضًا إِلّا غُرورًا

35|41|إِنَّ اللَّهَ يُمسِكُ السَّمٰوٰتِ وَالأَرضَ أَن تَزولا وَلَئِن زالَتا إِن أَمسَكَهُما مِن أَحَدٍ مِن بَعدِهِ إِنَّهُ كانَ حَليمًا غَفورًا

35|42|وَأَقسَموا بِاللَّهِ جَهدَ أَيمٰنِهِم لَئِن جاءَهُم نَذيرٌ لَيَكونُنَّ أَهدىٰ مِن إِحدَى الأُمَمِ فَلَمّا جاءَهُم نَذيرٌ ما زادَهُم إِلّا نُفورًا

35|43|استِكبارًا فِى الأَرضِ وَمَكرَ السَّيِّئِ وَلا يَحيقُ المَكرُ السَّيِّئُ إِلّا بِأَهلِهِ فَهَل يَنظُرونَ إِلّا سُنَّتَ الأَوَّلينَ فَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبديلًا وَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحويلًا

35|44|أَوَلَم يَسيروا فِى الأَرضِ فَيَنظُروا كَيفَ كانَ عٰقِبَةُ الَّذينَ مِن قَبلِهِم وَكانوا أَشَدَّ مِنهُم قُوَّةً وَما كانَ اللَّهُ لِيُعجِزَهُ مِن شَيءٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلا فِى الأَرضِ إِنَّهُ كانَ عَليمًا قَديرًا

35|45|وَلَو يُؤاخِذُ اللَّهُ النّاسَ بِما كَسَبوا ما تَرَكَ عَلىٰ ظَهرِها مِن دابَّةٍ وَلٰكِن يُؤَخِّرُهُم إِلىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى فَإِذا جاءَ أَجَلُهُم فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِعِبادِهِ بَصيرًا

Тарчумаи Сураи ФОТИР (офаринанда)

Ба номи Худои бахшояндаи меҳрубон!

1.Ситоиш аз они Худованд аст, офаринандаи осмонҳову замин, он ки фариштагонро расулон гардонид. Фариштагоне, ки  болҳое доранд,  ду-ду ва се-се  ва чаҳор-чаҳор. Дар офариниш ҳар чӣ бихоҳад (фариштагон, одамон ва дигар махлуқоти ҷаҳон) меафзояд, ҳаройна, Худо ба ҳар коре тавоност!

2. Раҳмате, ки Худо бар мардум бикушояд, касе натавонад, ки бозаш дорад. Ва чун чизеро дареғ дорад, кас натавонад, ки ҷуз ӯ,  равонаш дорад. Ва ӯст пирӯзманду ҳаким (аз ин рӯ на дар коре оҷиз мемонад ва на кореро бидуни ҳикмат анҷом медиҳад)!

3. Эй мардум, неъматеро, ки Худо бар шумо арзонӣ додааст (бо ба ҷой овардани шукр ва адои ҳаққи он), ёд кунед (ва сифла ва носипос набошед ва аз канори ин ҳама неъматҳо ва имконоту баракоти ҳаёт бепарво нагузаред, балки аз худ бипурсед). Оё ҷуз Худо офаринандаи дигаре ҳаст, ки шуморо аз осмону замин рӯзӣ диҳад? (не, асло не). Худое барҳақ, ҷуз ӯ нест, пас чӣ гуна аз ҳақ бероҳаатон мекунад?

4. Агар туро дурӯғгӯ шумориданд, паёмбаронеро ҳам, ки пеш аз ту будаанд, дурӯғгӯ бароварданд ва ҳамаи корҳо ба Худо бозгардонда шавад.

5. Эй мардум, ваъдаи Худо ҳақ аст. Зиндагии дунё шуморо нафиребад ва он шайтони фиребанда ба Худо мағруратон нагардонад.

6. Шайтон, ба таҳқиқ, душмани шумост. ӯро душман  гиред. Албатта, ӯ фармонбарони хешро даъват мекунад, то ҳама аз дӯзахиён бошанд.

7.Ва кофиронро азобест сахт ва барои касоне, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста кардаанд, омурзиш ва савоби бузургест.

8. Оё он ки кирдори бадаш дар назараш ороста шуда, чунон ки некӯяш пиндошт, монанди касест, ки чунин нест? Пас, Худо, ба таҳқиқ,  ҳар киро хоҳад гумроҳ мекунад ва ҳар киро хоҳад, ҳидоят мекунад. Набояд, ки ҷони ту ба хотири онҳо дучори андӯҳ шавад. Албатта, Худо ба корҳое, ки мекунанд, огоҳ аст.

9. Худост, ки бодҳоро фиристод, то абрҳоро барангезанд. Ва Мо онҳоро ба сарзаминҳои мурда меронем ва замини мурдаро бо он зинда мекунем. Зинда гаштан дар  рӯзи қиёмат низ чунин аст.

10. Ҳар кӣ хоҳони иззат аст, бидонад, ки иззат ҳамагӣ аз они Худост. Сухани хушу пок ба сӯи ӯ боло меравад ва кирдори нек аст,  ки онро боло мебарад. Ва барои онон, ки аз рӯи макр ба фасодкорӣ мепардозанд, азобест сахт ва макрашон низ аз миён биравад.

11. Худо шуморо аз хок ва сипас аз нутфа биёфарид. Он гоҳ ҷуфтҳои якдигаратон қарор дод. Ҳеҷ зане ҳомила намешавад ва намезояд, магар  ба илми ӯ. Ва умри ҳеҷ солхӯрдае ба дарозо накашад  ва аз умри касе кам нагардад, ҷуз он ки ҳама дар китобе навишта шудааст. Ва бе шак, ин корҳо  бар Худо осон аст!

12.   Ин ду баҳр яксон нестанд яке  обаш ширину гуворост ва яке шӯру талх. Аз ҳарду гӯшти тоза мехӯред (моҳӣ) ва аз онҳо чизҳое барои ороиши тани хеш берун мекашед (дурру марҷон) ва мебинӣ киштиҳоро (дар чаҳорчубаи қонуни вазни махсуси ашё), ки обро  мешикофанд, то шумо аз фазли Худо рӯзӣ талабед ва бошад, ки сипосгузор бошед!

13. Аз шаб кам мекунаду ба рӯз меафзояд ва аз рӯз кам мекунаду ба шаб меафзояд ва офтобу моҳро ром мекунад (барои суди инсонҳо ба чархиш андохтааст). Ҳар як то замоне муъайян дар ҳаракатанд. Ин  аст Худо, Парвардигори шумо. Фармонравоӣ аз они ӯст. Чизҳоеро, ки ғайри ӯ ба худоӣ мехонед, молики пӯсти миёни донаи хурмое ҳам нестанд.

14. Ва агар онҳоро бихонед, садоятонро намешунаванд ва агар бишнаванд, посухатон намегӯянд ва дар рӯзи қиёмат ширк оварданатонро инкор мекунанд ва кас монанди Худои  огоҳ хабардорат насозад!

15. Эй мардум,  ҳамаи шумо ба Худо мӯҳтоҷед. ӯст бениёзу сутуданӣ.

16. Агар бихоҳад, шуморо аз миён мебарад ва мардуми дигареро меоварад (ҷойгузини шумо месозад).

17. Ва ин кор бар Худо душвор нест.

18. Ҳеҷ кас бори гуноҳи дигареро бар дӯш накашад. Ва агар гаронборе касеро бар бардоштани бори худ садо кунад, ҳарчанд хешованди ӯ бошад, аз бардоштани (бори гуноҳи) ӯ рӯй гардонад. ҳаройна, ту фақат касонеро метарсонӣ, ки аз Парвардигорашонро нодида бимноканд ва намоз мегузоранд. Ҳар кӣ  пок шавад, албатта, барои худ пок шуда. Ва бозгашти ҳама ба сӯи Худост!

19. Нобинову бино баробар нестанд.

20. ва торикиву равшанӣ.

21. ва на сояву ҳарорати офтоб.

22. Ва зиндагону мурдагон баробар нестанд. Албатта, Худо ҳар киро хоҳад, мешунавонад. Ва ту наметавонӣ сухани худро ба мурдагоне, ки дар гӯр хуфтаанд, бишунавонӣ.

23. Ту ҷуз бимдиҳандае нестӣ.

24. ҳаройна, Мо туро ба ҳақ ба пайғамбарӣ фиристодем, то мужда диҳӣ ва бим диҳӣ ва ҳеҷ миллате нест, магар  ки  дар миёнашон бимдиҳандае будааст!

25. Агар туро дурӯғгӯ шуморанд, касоне ҳам, ки пеш аз онон будаанд, пайёмбаронашонро, ки бо мӯъҷизот  ва бо навиштаҳо ва китоби равшаноибахш ба миёнашон омада буданд, дурӯғгӯ баровардаанд.

26.  Сипас онҳоеро, ки куфр меварзиданд, фурӯ гирифтанд (ба сабаби гуноҳояшон ). Уқубати Ман чӣ гуна буд?

27. Оё надидаӣ, ки Худо, ба таҳқиқ, аз осмон борон фиристод ва ба он  меваҳои гуногун рӯйёнидем? Ва аз кӯҳҳо роҳҳо падид овардем: сафед ва сурх ва рангоранг ва ба ғоят сиёҳ.

28. Ҳамчунин аз мардум ва ҷунбандагон (ҷонварон) ва чаҳорпоёни гуногун. Албатта,  аз миёни бандагони Худо танҳо донишмандон аз ӯ метарсанд. Ва ҳаройна, Худо пирӯзманду омурзанда аст!

29. Ба таҳқиқ, онон, ки китоби Худоро (қуръонро) мехонанд ва намоз мегузоранд ва аз он чӣ ба онҳо додаем, пинҳониву ошкоро садақа мекунанд, умедвор ба тиҷорате ҳастанд, ки ҳаргиз зиён намекунанд.

30. Зеро Худо мукофоташонро ба тамомӣ медиҳад ва аз фазли худ чизе бар он меафзояд. Ба таҳқиқ, Худо омурзандаву пазирандаи сипос аст!

31. Ҳар чӣ аз он китоб ба ту ваҳй кардаем, барҳақ аст, ки китобҳои пеш аз худро тасдиқ  мекунад ва албатта, Худо бар бандагонаш огоҳу биност!

32. Сипас китобро (қуръонро) ба касоне аз бандагонамон, ки баргузида будем (яъне уммати Муҳаммад), ба мерос додем. Баъзе бар худ  ситам карданд ва баъзе роҳи миёнаро баргузиданд ва баъзе бо фармони Худо  дар корҳои нек пешӣ гирифтанд. Ва ин аст бахшоише бузург!

33. Ба биҳиштҳое, ки ҷойгоҳи ҷовидонаи онҳост, дохил мешаванд. Дар он ҷо ба дастбандҳои зару марворид онҳоро меороянд ва дар он ҷо ҷомаҳояшон аз ҳарир аст.

34. Ва мегӯянд: «Сипос Худоро, ки андӯҳ аз мо дур кард, ба таҳқиқ, Парвардигори мо омурзандаву шукрпазир аст!

35. Он Худое, ки моро аз фазли хеш ба ин саройи ҷовидон даровард, ки дар он ҷо на ранҷе (ҷисмонӣ) бар мо мерасад ва на хастагӣ (рӯҳонӣ)».

36. Ва кофиронро оташи ҷаҳаннам аст, на ҳукм карда шавад бар онҳо, то бимиранд ва на азобашон кам карда шавад. Носипосонро чунин ҷазо медиҳем!

37. Ва аз даруни оташ фарёд зананд: «Эй Парвардигори мо, моро берун ор, то корҳои шоиста кунем, ғайр аз он чӣ кардем». Оё он қадар шуморо умр надода будем, ки пандгирандагон панд гиранд? Ва шуморо бимдиҳанда омад. Пас, бичашед, ки гунаҳкоронро ёваре нест!

38. Албатта, Худо донои  ниҳони осмонҳову замин аст ва ҳаройна, ӯ ба он чӣ дар дилҳост, огоҳ аст.

39. ӯст, ки шуморо дар рӯйи замин ҷонишини пешиниён кард, пас ҳар кас, ки кофирӣ кунад, куфраш бар зиёни ӯст ва куфри кофирон дар пешгоҳи  Парвардигорашон  ҷуз  бар хашм наяфзояд. Ва ҷуз зиён чизе насиби кофирон наменамояд.

40. Бигӯ: «Он шариконеро, ки ба ҷои Худои якто мехондед, дидед? Ба ман бинамоед, ки аз замин чӣ чизро офаридаанд? Ё дар офариниши осмон чӣ шарикие доштаанд? Оё бар онҳо (мушрикон)  китобе (осмонӣ) фиристодаем, ки онро ҳуҷҷати худ (дар кори ширк ва бутпарастиашон) созанд? Балки, ситамкорон ба якдигар ҷуз фиреб ваъдае намедиҳанд».

41. Ба таҳқиқ, Худо осмонҳову заминро нигаҳ медорад, то аз ҷо беҷо нашаванд ва агар аз ҷо беҷо шаванд, ҳеҷ як аз шумо, ҷуз ӯ наметавонад онҳоро нигаҳ дорад. Албатта, Худо бурдбору омурзанда аст!

42. Ба Худо қасамҳои сахт хӯрданд (куффори Макка), ки агар бимдиҳандае биёяд, беҳтар аз ҳар уммате дигар ҳидоят ёбанд. Вале чун бимдиҳандае омад,  бадбинияшон афзуд;

43. Ба саркашӣ дар замин ва найрангҳои бад. Ва ин найрангҳои бад ҷуз найрангбозонро дарбар нагирад. Оё ҷуз суннате, ки бар гузаштагон рафтааст, мунтазирӣ чизи дигаре ҳастанд? Дар суннати Худо, ҳаргиз, табдиле  намеёбӣ ва дар суннати Худо, ҳаргиз, тағйире намебинӣ.

44. Оё дар замин намегарданд, то бубинанд, ки оқибати мардуме, ки пеш аз онҳо будаанд ва нерӯе бештар доштаанд, ба куҷо кашид? Ҳеҷ чиз дар осмонҳову замин нест, ки Худоро нотавон созад. ҳаройна,  ӯ донову тавоност!

45. Ва агар Худо бихоҳад, мардумро ба сабаби корҳое, ки кардаанд (фавран ва бидуни додани камтарин мӯҳлате барои ислоҳ шудан ва таҷдиди назару худсозӣ), бозхост кунад, ба рӯйи замин ҳеҷ ҷунбандае боқӣ нагузорад, вале (Худованд бо лутфу карами Худ ҷазои) онҳоро то замоне муъайян (рӯзи қиёмат) ба таъхир меандозад ва чун муддаташон тамом шуд2, албатта, Худо ба аъмоли бандагони хеш огоҳ аст (ва аз гуфтору кирдор ва пиндори онҳо бохабар аст, аз ин рӯ чунон ки сазовор аст подоши аъмолашонро медиҳад)!

test

Добавить комментарий