Сураи МУҶОДАЛА

СУРАТУ-Л-МУҶАДАЛАҲ бо хати кирили
(22 ояҳ) (Сураи 58)

Бисмиллаҳи-р-Раҳмани-р-Раҳим.
Қад самиъаллоҳу қавла-л-лати туҷадилука фи завҷиҳа ва таштаки илаллоҳи валлоҳу ясмаъу таҳавуракума. Инналлоҳа Самиъум басир. 1. Ал-лазина юзоҳируна минкум-м мин-н-нисайҳим-м ма ҳунна уммаҳатиҳим. Ин уммаҳатуҳум илла-л-лай валаднаҳум. Ва иннаҳум ла яқулуна мункара-м мина-л қавли ва зурд. Ва инналлоҳа ла Ъафуввун Ғафур. 2. Ва-л-лазина юзодҳируна мин-н-нисаиҳим сумма яъудуна ли ма қолу фатаҳриру рақабати-м мин қабли ай ятамасса. Заликум туъазуна биҳ. Валлоҳу би ма таъмалуна Хабир. 3. Фа ма-л лам яҷид фа сийаму шаҳрайни мутатабиъайни мин қабли ай ятамасса. Фа ма-л лам ястатиъ фа итъаму ситтина мискина. Залика ли туъмину биллаҳи ва расулиҳ. Ва тилка ҳудудуллоҳ. Ва лил кафирина ъазабун алим. 4. Инна-л-лазина юҳаддуналлоҳа ва расулаҳу кубиту кама кубита-л-лазина мин қаблиҳим. Ва қад анзална айатим баййинати-в ва лил кафирина ъазабу-м муҳин. 5. Явма ябъасуҳумуллоҳу ҷамиъан фа юнаббиуҳум би ма ъамилу. Аҳсоҳуллоҳу ва насуҳ. Валлоҳу ъала кулли шай-ин шаҳид. 6.
Алам тара анналлоҳа яъламу ма фи-с-самавати ва ма фи-л-арз. Ма якуну мин-н-наҷва саласатин илла Ҳува робиъуҳум ва ла хамсатин илла Ҳува садисуҳум ва ла адна мин залика ва ла аксара илла Ҳува маъаҳум айна ма кану. Сумма юнаббиуҳум би ма ъамилу явма-л қийамаҳ. Инналлоҳа би кулли шай-ин Ъалим. 7. Алам тара ила-л-лазина нуҳу ъани-н-наҷва сумма яъудуна ли ма нуҳу ъанҳу ва ятанаҷавна би-л-исми ва-л-ъудвани ва маъсияти-р-расули ва иза ҷаука ҳайявка би ма лам юҳаййика биҳиллаҳу ва яқулуна фи анфусиҳим лав ла юъаззибуналлоҳу би ма нақул. Ҳасбуҳум Ҷаҳаннаму яславнаҳа. Фа биъса-л-масир. 8. Йа айюҳа-л-лазина аману иза танаҷайтум фа ла татанаҷав би-л-исми ва-л-ъудвани ва маъсияти-р-расули ва танаҷав би-л бирри ва-т-тақва ва-т-тақуллоҳа-л-лази илайҳи туҳшарун. 9. Иннама-н-наҷва мина-ш-шайтони ли яҳзуна-л-лазина аману ва лайса бизорриҳим шай-ан илла би изниллаҳ. Ва ъалаллоҳи фа-л-ятаваккали-л муъминун. 10. Йа айюҳа-л-лазина аману иза қила лакум тафассаҳу фи-л-маҷалиси фафсаҳу яфсаҳиллаҳу лакум. Ва иза қиланшузуу фаншузу ярфаъиллаҳу-л лазина аману минкум ва-л-лазина уту-л-ъилма дараҷат. Валлоҳу би ма таъмалуна Хабир. 11.
Йа айюҳа-л-лазина аману иза наҷайтуму-р расула фа қаддиму байна ядай наҷвакум садақаҳ. Залика хайру-л-лакум ва атҳар. Фа ил лам таҷиду фа инналлоҳа Ғафуру-р-Раҳим. 12. А-ашфақтум ан туқаддиму байна ядай наҷвакум садақот. Фа из лам тафъалу ва табаллоҳу ъалайкум фа ақиму-с-салата ва ату-з-заката ва атиъуллоҳа ва расулаҳ. Валлоҳу Хабирум би ма таъмалун.13. Алам тара ила-л-лазина таваллав қавман ғазибаллоҳу ъалайҳим-м ма ҳум-м минкум ва ла минҳум ва яҳлифуна ъала-л-казиби ва ҳум яъламун. 14. Аъаддаллоҳу лаҳум ъазабан шадида. Иннаҳум саа ма кану яъмалун. 15. Иттахазу айманаҳум ҷуннатан фасадду ъан сабилиллаҳи фа лаҳум ъазабу-м муҳин. 16. Лан туғния ъанҳум амвалуҳум ва ла авладуҳум миналлоҳи шай-а. Улаика асҳабу-н-нари ҳум фиҳа холидун. 17. Явма ябъасуҳумуллоҳу ҷамиъан фа яҳлифуна лаҳу кама яҳлифуна лакум. Ва яҳсабуна аннаҳум ъала шайъ. Ала иннаҳум ҳуму-л казибун. 18. Истаҳваза ъалайҳиму-ш-шайтону фа ансаҳум зикраллоҳ. Улаика ҳизбу-ш-шайтон. Ала инна ҳизба-ш-шайтони ҳуму-л-ҳасирун. 19. Инна-л-лазина юҳаддуналлоҳа ва расулаҳу улаика фи-л-азаллин. 20. Катабаллоҳу ла ағлибанна ана ва русули. Инналлоҳа Қавийюн Ъазиз. 21.
Ла таҷиду қавма-й юъминуна биллаҳи ва-л-явми-л ахири юваддуна ман ҳаддаллоҳа ва расулаҳу ва лав кану абааҳум ав абнааҳум ав ихванаҳум ав ъашйратаҳум. Улаика катаба фи қулубиҳиму-л имана ва айядаҳум би руҳи-м минҳ. Ва юдхилуҳум ҷаннатин таҷри мин таҳтиҳа-л-анҳару холидина фиҳа. Разияллоҳу ъанҳум ва разу ъанҳ. Улаика ҳизбуллоҳ. Ала инна ҳизбаллоҳи ҳуму-л-муфлиҳун. 22.

Сураи МУҶОДАЛА бо хати арабӣ

58|1|بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ قَد سَمِعَ اللَّهُ قَولَ الَّتى تُجٰدِلُكَ فى زَوجِها وَتَشتَكى إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ يَسمَعُ تَحاوُرَكُما إِنَّ اللَّهَ سَميعٌ بَصيرٌ

58|2|الَّذينَ يُظٰهِرونَ مِنكُم مِن نِسائِهِم ما هُنَّ أُمَّهٰتِهِم إِن أُمَّهٰتُهُم إِلَّا الّٰـٔى وَلَدنَهُم وَإِنَّهُم لَيَقولونَ مُنكَرًا مِنَ القَولِ وَزورًا وَإِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفورٌ

58|3|وَالَّذينَ يُظٰهِرونَ مِن نِسائِهِم ثُمَّ يَعودونَ لِما قالوا فَتَحريرُ رَقَبَةٍ مِن قَبلِ أَن يَتَماسّا ذٰلِكُم توعَظونَ بِهِ وَاللَّهُ بِما تَعمَلونَ خَبيرٌ

58|4|فَمَن لَم يَجِد فَصِيامُ شَهرَينِ مُتَتابِعَينِ مِن قَبلِ أَن يَتَماسّا فَمَن لَم يَستَطِع فَإِطعامُ سِتّينَ مِسكينًا ذٰلِكَ لِتُؤمِنوا بِاللَّهِ وَرَسولِهِ وَتِلكَ حُدودُ اللَّهِ وَلِلكٰفِرينَ عَذابٌ أَليمٌ

58|5|إِنَّ الَّذينَ يُحادّونَ اللَّهَ وَرَسولَهُ كُبِتوا كَما كُبِتَ الَّذينَ مِن قَبلِهِم وَقَد أَنزَلنا ءايٰتٍ بَيِّنٰتٍ وَلِلكٰفِرينَ عَذابٌ مُهينٌ

58|6|يَومَ يَبعَثُهُمُ اللَّهُ جَميعًا فَيُنَبِّئُهُم بِما عَمِلوا أَحصىٰهُ اللَّهُ وَنَسوهُ وَاللَّهُ عَلىٰ كُلِّ شَيءٍ شَهيدٌ

58|7|أَلَم تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَعلَمُ ما فِى السَّمٰوٰتِ وَما فِى الأَرضِ ما يَكونُ مِن نَجوىٰ ثَلٰثَةٍ إِلّا هُوَ رابِعُهُم وَلا خَمسَةٍ إِلّا هُوَ سادِسُهُم وَلا أَدنىٰ مِن ذٰلِكَ وَلا أَكثَرَ إِلّا هُوَ مَعَهُم أَينَ ما كانوا ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِما عَمِلوا يَومَ القِيٰمَةِ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيءٍ عَليمٌ

58|8|أَلَم تَرَ إِلَى الَّذينَ نُهوا عَنِ النَّجوىٰ ثُمَّ يَعودونَ لِما نُهوا عَنهُ وَيَتَنٰجَونَ بِالإِثمِ وَالعُدوٰنِ وَمَعصِيَتِ الرَّسولِ وَإِذا جاءوكَ حَيَّوكَ بِما لَم يُحَيِّكَ بِهِ اللَّهُ وَيَقولونَ فى أَنفُسِهِم لَولا يُعَذِّبُنَا اللَّهُ بِما نَقولُ حَسبُهُم جَهَنَّمُ يَصلَونَها فَبِئسَ المَصيرُ

58|9|يٰأَيُّهَا الَّذينَ ءامَنوا إِذا تَنٰجَيتُم فَلا تَتَنٰجَوا بِالإِثمِ وَالعُدوٰنِ وَمَعصِيَتِ الرَّسولِ وَتَنٰجَوا بِالبِرِّ وَالتَّقوىٰ وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذى إِلَيهِ تُحشَرونَ

58|10|إِنَّمَا النَّجوىٰ مِنَ الشَّيطٰنِ لِيَحزُنَ الَّذينَ ءامَنوا وَلَيسَ بِضارِّهِم شَيـًٔا إِلّا بِإِذنِ اللَّهِ وَعَلَى اللَّهِ فَليَتَوَكَّلِ المُؤمِنونَ

58|11|يٰأَيُّهَا الَّذينَ ءامَنوا إِذا قيلَ لَكُم تَفَسَّحوا فِى المَجٰلِسِ فَافسَحوا يَفسَحِ اللَّهُ لَكُم وَإِذا قيلَ انشُزوا فَانشُزوا يَرفَعِ اللَّهُ الَّذينَ ءامَنوا مِنكُم وَالَّذينَ أوتُوا العِلمَ دَرَجٰتٍ وَاللَّهُ بِما تَعمَلونَ خَبيرٌ

58|12|يٰأَيُّهَا الَّذينَ ءامَنوا إِذا نٰجَيتُمُ الرَّسولَ فَقَدِّموا بَينَ يَدَى نَجوىٰكُم صَدَقَةً ذٰلِكَ خَيرٌ لَكُم وَأَطهَرُ فَإِن لَم تَجِدوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفورٌ رَحيمٌ

58|13|ءَأَشفَقتُم أَن تُقَدِّموا بَينَ يَدَى نَجوىٰكُم صَدَقٰتٍ فَإِذ لَم تَفعَلوا وَتابَ اللَّهُ عَلَيكُم فَأَقيمُوا الصَّلوٰةَ وَءاتُوا الزَّكوٰةَ وَأَطيعُوا اللَّهَ وَرَسولَهُ وَاللَّهُ خَبيرٌ بِما تَعمَلونَ

58|14|أَلَم تَرَ إِلَى الَّذينَ تَوَلَّوا قَومًا غَضِبَ اللَّهُ عَلَيهِم ما هُم مِنكُم وَلا مِنهُم وَيَحلِفونَ عَلَى الكَذِبِ وَهُم يَعلَمونَ

58|15|أَعَدَّ اللَّهُ لَهُم عَذابًا شَديدًا إِنَّهُم ساءَ ما كانوا يَعمَلونَ

58|16|اتَّخَذوا أَيمٰنَهُم جُنَّةً فَصَدّوا عَن سَبيلِ اللَّهِ فَلَهُم عَذابٌ مُهينٌ

58|17|لَن تُغنِىَ عَنهُم أَموٰلُهُم وَلا أَولٰدُهُم مِنَ اللَّهِ شَيـًٔا أُولٰئِكَ أَصحٰبُ النّارِ هُم فيها خٰلِدونَ

58|18|يَومَ يَبعَثُهُمُ اللَّهُ جَميعًا فَيَحلِفونَ لَهُ كَما يَحلِفونَ لَكُم وَيَحسَبونَ أَنَّهُم عَلىٰ شَيءٍ أَلا إِنَّهُم هُمُ الكٰذِبونَ

58|19|استَحوَذَ عَلَيهِمُ الشَّيطٰنُ فَأَنسىٰهُم ذِكرَ اللَّهِ أُولٰئِكَ حِزبُ الشَّيطٰنِ أَلا إِنَّ حِزبَ الشَّيطٰنِ هُمُ الخٰسِرونَ

58|20|إِنَّ الَّذينَ يُحادّونَ اللَّهَ وَرَسولَهُ أُولٰئِكَ فِى الأَذَلّينَ

58|21|كَتَبَ اللَّهُ لَأَغلِبَنَّ أَنا۠ وَرُسُلى إِنَّ اللَّهَ قَوِىٌّ عَزيزٌ

58|22|لا تَجِدُ قَومًا يُؤمِنونَ بِاللَّهِ وَاليَومِ الءاخِرِ يُوادّونَ مَن حادَّ اللَّهَ وَرَسولَهُ وَلَو كانوا ءاباءَهُم أَو أَبناءَهُم أَو إِخوٰنَهُم أَو عَشيرَتَهُم أُولٰئِكَ كَتَبَ فى قُلوبِهِمُ الإيمٰنَ وَأَيَّدَهُم بِروحٍ مِنهُ وَيُدخِلُهُم جَنّٰتٍ تَجرى مِن تَحتِهَا الأَنهٰرُ خٰلِدينَ فيها رَضِىَ اللَّهُ عَنهُم وَرَضوا عَنهُ أُولٰئِكَ حِزبُ اللَّهِ أَلا إِنَّ حِزبَ اللَّهِ هُمُ المُفلِحونَ

Тарчумаи Сураи МУҶОДАЛА(ҷидол кардан)

Ба номи Худои бахшояндаи меҳрубон!

1.Худо сухани занеро, ки дар бораи шавҳараш бо ту ба муҷодала омадааст ва ба Худо шиква мекунад, шунид. Ва Худо гуфтугӯи шуморо мешунавад, ҳаройна, шунавою биност!

2.Аз миёни шумо касоне, ки занонашонро зиҳор (монанд кардани  яке аз узвҳои зан бо узви модар, ки навъе аз қасам аст) мекунанд, бидонанд, ки занонашон модаронашон нашаванд, модаронашон фақат заноне ҳастанд, ки онҳоро зоидаанд ва сухане нописанду дурӯғ аст, ки мегӯянд. Ва ҳаройна, Худо аз гуноҳон ҳатман, даргузаранда аст ва омурзанда аст!

3.Онҳое, ки занонашонро зиҳор мекунанд, он гоҳ аз он чӣ гуфтаанд, пушаймон мешаванд, пеш аз он ки бо якдигар тамос (мулоқоти зану шавҳарӣ) ёбанд, бояд ғуломе озод кунанд. Ин пандест, ки ба шумо медиҳанд ва Худо ба корҳое, ки мекунед, огоҳ аст!

4.Аммо касоне, ки ғуломе намеёбанд, пеш аз он ки бо якдигар тамос ёбанд, бояд ду моҳ пай дар пай рӯза бидоранд ва он кӣ натавонад, бояд шаст мискинро таъом диҳад. Ва ин ба он сабаб аст,  ки ба Худову паёмбараш имон биёваред. Инҳо ҳудуди Худост. Ва барои кофирон азобест дардовар!

5.ҳаройна, касоне, ки бо Худову паёмбараш мухолифат (зиддият, муқобала) меварзанд, залилу хор мешаванд, ҳамчунон, ки пешиниёнашон хор шудаанд. Мо ояте равшан нозил кардем ва кофиронро азобест хоркунанда!

6.Рӯзе, ки Худо ҳамагонро зинда мекунад, ононро  аз коре, ки кардаанд, огоҳ месозад. Худо аъмоли онҳоро ҳисоб кардааст, ҳарчанд худ аз ёд бурдаанд ва Худо шоҳиду нозир бар ҳар чизест!

7.Оё надонистаӣ, ки Худо ҳар чиро ки дар осмонҳову замин аст, медонад? Се кас бо ҳам наҷво (роз, сухани махфӣ) кунанд, Худованд чаҳорумини онҳост ва панҷ кас бошанд, Худованд шашумини онҳост. Ва камтар аз ин,  ҳар ҷо ки бошанд ва бештар аз ин, Худо бо онҳост. Сипас ҳамаро дар рӯзи қиёмат ба корҳое, ки кардаанд, огоҳ мекунад. ҳаройна, Худо бар ҳама чиз огоҳ аст!

8.Оё онҳоро, ки аз наҷво манъ шуда буданд, надидӣ, ки кореро, ки аз он манъ шуда буданд, аз сар гирифтанд ва боз ҳам барои гуноҳу душманӣ ва нофармонӣ аз паёмбар бо ҳам наҷво мекунанд? Ва чун назди ту меоянд, ба гунае туро салом мегӯянд, ки Худо туро ба он гуна салом нагуфтааст ва дар  дилҳо мегӯянд: «Чаро Худо моро ба он чӣ мегӯем, азоб намекунад?» Ҷаҳаннам барояшон кофист. Ба он дохил мешаванд ва ин бад саранҷомест!

9.Эй касоне, ки имон овардаед, агар бо якдигар наҷво (роз, сухани махфӣ) мекунед, дар боби гуноҳу душманӣ ва нофармонӣ аз паёмбар наҷво макунед, балки дар боби некиву парҳезгорӣ наҷво кунед. Аз он Худое, ки ҳамагон назди ӯ гирд меоед, битарсед.

10.Ҳаройна, наҷво кардан кори шайтон аст, ки мехоҳад мӯъминонро ғамгин кунад ва ҳол он ки ҳеҷ зиёне ҷуз ба фармони Худованд ба онҳо намерасонад. Ва мӯъминон бояд, ки бар Худо таваккул кунанд!

11.Эй касоне, ки имон овардаед, чун шуморо гӯянд, дар маҷлисҷо ҷой боз кунед, ҷой боз кунед, то Худо дар кори шумо кушоиш диҳад ва чун гӯянд, ки бархезед, бархезед. Худо онҳоеро, ки имон овардаанд ва касонеро, ки дониш ёфтаанд ба дараҷоте баланд бардорад ва Худо ба корҳое, ки мекунед, огоҳ аст!

12.Эй касоне, ки имон овардаед, чун хоҳед, ки бо паёмбар наҷво кунед, пеш аз наҷво карданатон садақа бидиҳед. Ин барои шумо беҳтару покизатар аст. Ва агар барои садақа чизе наёфтед, Худо омурзандаву меҳрубон аст!

13.Оё тарсидед пеш аз наҷво кардан садақа бидиҳед? Ҳол ки садақа надодаед ва Худо  ҳам тавбаи шуморо пазируфтааст, пас намоз бигузоред ва закот бидиҳед ва аз Худову паёмбараш итоъат кунед, ки Худо ба корҳое, ки мекунед, огоҳ аст!

14.Оё надидаӣ он касонро (мунофиқонро), ки бо мардуме, ки Худо бар онҳо хашм  гирифта буд, (яҳудиён) дӯстӣ карданд? Инҳо (мунофиқон) на аз шумоянд ва на аз онҳо (яҳудиён). Ва худ медонанд, ки бар дурӯғ савганд мехӯранд.

15.Худо барояшон азобе сахт омода кардааст. Зеро корҳое, ки мекунанд, нописанд аст!

16.Аз савгандҳояшон сипаре сохтаанд.  Ва аз роҳи Худо рӯй гардонидаанд. Пас, барои онҳост азобе хоркунанда!

17.Амволу авлодашон барояшон дар баробари хашми Худо суд накунад. Аҳли ҷаҳаннаманд ва дар он ҷовидонанд.

18.Рӯзе, ки Худо ҳамаи онҳоро зинда мекунад,  ҳамчунон, ки барои шумо қасам мехӯрданд, барои ӯ ҳам қасам хоҳанд хӯрд. Ва мепиндоранд, ки суде хоҳанд бурд. Огоҳ бошед, ки ҳаройна, онҳо дурӯғгӯёнанд.

19.Шайтон бар онҳо чира (ғолиб) шудааст ва номи худоро аз ёдашон бурдааст. Онҳо ҳизби шайтонанд. Огоҳ бош, ки ҳизби шайтон зиёнкунандагонанд!

20.ҳаройна, касоне, ки бо Худову паёмбараш мухолифат меварзанд, дар зумраи хоршудагонанд.

21.Худо муқаррар дошта, ки албатта, Ману паёмбаронам пирӯз мешавем! ҳаройна, Худо тавонову пирӯзманд аст!

22.Намеёбӣ мардумеро, ки ба Худо  ва рӯзи қиёмат имон оварда бошанд, вале бо касоне, ки бо Худову паёмбараш мухолифат меварзанд, дӯстӣ кунанд (зеро вақте ки инсон як нафарро дӯст дорад имкон надорад, ки душманони ӯро низ дӯст гирад), ҳарчанд он мухолифон падарон ё фарзандон ё бародарон ва ё аз қабилаи онҳо бошанд2. Худо бар дилашон рақами имон зада ва ба рӯҳе аз худ ёриашон кардааст ва онҳоро ба биҳиштҳое, ки дар он наҳрҳо ҷорист, дароварад. Дар он ҷо ҷовидона бошанд. Худо аз онҳо хушнуд аст ва онон низ аз Худо хушнуданд. Инҳо ҳизби Худоянд, огоҳ бош, ки ҳизби Худо, ҳаройна, растагоронанд (ноҷотёфтагонанд)!

test

Добавить комментарий