Сураи САФФ

СУРАТУ-С-САФФ бо хати кирили
(14 ояҳ) (Сураи 61)

Бисмиллаҳи-р-Раҳмани-р-Раҳим.
Саббаҳа лиллаҳи ма фи-с-самавати ва ма фи-л арзи ва Ҳува-л-Ъазизу-л-Ҳаким. 1. Йа айюҳа-л лазина аману лима тақулуна ма ла тафъалун. 2. Кабура мақтан ъиндаллоҳи ан тақулу ма ла тафъалун. 3. Инналлоҳа юҳиббу-л-лазина юқотилуна фи сабилиҳи саффан ка аннаҳум бунйану-м марсус. 4. Ва из қола Муса ли қавмиҳи йа қавми лима туъзунани ва қа-т-таъламуна анни расулуллоҳи илайкум. Фа ламма зағу азағаллоҳу қулубаҳум. Валлоҳу ла яҳди-л-қавма-л-фасиқин. 5.
Ва из қола Ъисабну Маряма йа бани Исроила инни расулуллоҳи илайкум-м мусаддиқа-л лима байна ядайя мина-т-Тавроти ва мубашширам би расули-и яъти мим баъдисмуҳу Аҳмад. Фа ламма ҷааҳум би-л баййинати қолу ҳаза сиҳру-м мубин.6. Ва ман азламу ми-м-манифтаро ъалаллоҳил казиба ва Ҳува юдъа ила-л-Ислам. Валлоҳу ла яҳди-л-қавма-з-золимин. 7. Юридуна ли ютфиу нураллоҳи би афваҳиҳим валлоҳу мутимму нуриҳи ва лав кариҳа-л-кафирун. 8. Ҳува-л лази арсала расулаҳу би-л-ҳуда ва дини-л-ҳаққи ли юзҳираҳу ъала-д-дини куллиҳи ва лав кариҳа-л мушрикун. 9. Йа айюҳа-л-лазина аману ҳал адуллукум ъала тиҷаратин тунҷику-м мин ъазабин алим. 10. Туъминуна биллаҳи ва расулиҳи ва туҷаҳидуна фи сабилиллаҳи би амваликум ва анфусикум. Заликум хайру-л лакум ин кунтум таъламун. 11. Яафир лакум зунубакум ва юдхилкум ҷаннатин таҷри мин таҳтиҳа-л-анҳару ва масакина таййибатан фи ҷаннати ъадн. 3 алика-л-фавзу-л-Ъазим. 12. Ва ухро туҳиббунаҳа. Насрум миналлоҳи ва фатҳун қариб. Ва башшири-л-муъминин. 13. Йа айюҳа-л-лазина аману куну ансораллоҳи кама қола Ъисабну Маряма лил ҳавариййина ман ансори илаллоҳ. Қола-л-ҳавариййуна наҳну ансоруллоҳ. Фа амана-т-тоифату-м мим бани Исроила ва кафара-т-тоифаҳ Фа айядна-л-лазина аману ъала ъадуввиҳим фаасбаҳу зоҳирин. 14.

Сураи САФФ бо хати арабӣ

61|1|بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِى السَّمٰوٰتِ وَما فِى الأَرضِ وَهُوَ العَزيزُ الحَكيمُ

61|2|يٰأَيُّهَا الَّذينَ ءامَنوا لِمَ تَقولونَ ما لا تَفعَلونَ

61|3|كَبُرَ مَقتًا عِندَ اللَّهِ أَن تَقولوا ما لا تَفعَلونَ

61|4|إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذينَ يُقٰتِلونَ فى سَبيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنيٰنٌ مَرصوصٌ

61|5|وَإِذ قالَ موسىٰ لِقَومِهِ يٰقَومِ لِمَ تُؤذونَنى وَقَد تَعلَمونَ أَنّى رَسولُ اللَّهِ إِلَيكُم فَلَمّا زاغوا أَزاغَ اللَّهُ قُلوبَهُم وَاللَّهُ لا يَهدِى القَومَ الفٰسِقينَ

61|6|وَإِذ قالَ عيسَى ابنُ مَريَمَ يٰبَنى إِسرٰءيلَ إِنّى رَسولُ اللَّهِ إِلَيكُم مُصَدِّقًا لِما بَينَ يَدَىَّ مِنَ التَّورىٰةِ وَمُبَشِّرًا بِرَسولٍ يَأتى مِن بَعدِى اسمُهُ أَحمَدُ فَلَمّا جاءَهُم بِالبَيِّنٰتِ قالوا هٰذا سِحرٌ مُبينٌ

61|7|وَمَن أَظلَمُ مِمَّنِ افتَرىٰ عَلَى اللَّهِ الكَذِبَ وَهُوَ يُدعىٰ إِلَى الإِسلٰمِ وَاللَّهُ لا يَهدِى القَومَ الظّٰلِمينَ

61|8|يُريدونَ لِيُطفِـٔوا نورَ اللَّهِ بِأَفوٰهِهِم وَاللَّهُ مُتِمُّ نورِهِ وَلَو كَرِهَ الكٰفِرونَ

61|9|هُوَ الَّذى أَرسَلَ رَسولَهُ بِالهُدىٰ وَدينِ الحَقِّ لِيُظهِرَهُ عَلَى الدّينِ كُلِّهِ وَلَو كَرِهَ المُشرِكونَ

61|10|يٰأَيُّهَا الَّذينَ ءامَنوا هَل أَدُلُّكُم عَلىٰ تِجٰرَةٍ تُنجيكُم مِن عَذابٍ أَليمٍ

61|11|تُؤمِنونَ بِاللَّهِ وَرَسولِهِ وَتُجٰهِدونَ فى سَبيلِ اللَّهِ بِأَموٰلِكُم وَأَنفُسِكُم ذٰلِكُم خَيرٌ لَكُم إِن كُنتُم تَعلَمونَ

61|12|يَغفِر لَكُم ذُنوبَكُم وَيُدخِلكُم جَنّٰتٍ تَجرى مِن تَحتِهَا الأَنهٰرُ وَمَسٰكِنَ طَيِّبَةً فى جَنّٰتِ عَدنٍ ذٰلِكَ الفَوزُ العَظيمُ

61|13|وَأُخرىٰ تُحِبّونَها نَصرٌ مِنَ اللَّهِ وَفَتحٌ قَريبٌ وَبَشِّرِ المُؤمِنينَ

61|14|يٰأَيُّهَا الَّذينَ ءامَنوا كونوا أَنصارَ اللَّهِ كَما قالَ عيسَى ابنُ مَريَمَ لِلحَوارِيّۦنَ مَن أَنصارى إِلَى اللَّهِ قالَ الحَوارِيّونَ نَحنُ أَنصارُ اللَّهِ فَـٔامَنَت طائِفَةٌ مِن بَنى إِسرٰءيلَ وَكَفَرَت طائِفَةٌ فَأَيَّدنَا الَّذينَ ءامَنوا عَلىٰ عَدُوِّهِم فَأَصبَحوا ظٰهِرينَ

Тарчумаи Сураи САФФ

Ба номи Худои бахшояндаи меҳрубон!

1.Худоро тасбеҳ гӯянд ҳар чӣ дар осмонҳову  дар замин аст ва ӯст пирӯзманду ҳаким!

2.Эй касоне, ки имон овардаед, чаро суханоне мегӯед2, ки иҷро намекунед?

3.Худованд  сахт ба хашм  меояд, ки чизеро бигӯеду ба ҷой наёваред.

4.ҳаройна, Худо дӯст дорад касонеро, ки  дар роҳи ӯ меҷанганд, саф кашида монанди деворе, ки хиштҳояшонро бо ҳам пайванд дода  бошанд.

5.Ва мӯсо ба қавми худ гуфт: «Эй қавми ман, чаро маро меозоред, ҳол он ки медонед, ки ҳаройна, ман паёмбари   Худо бар шумо ҳастам?» Чун аз ҳақ рӯй гардониданд, Худо низ дилҳояшонро аз ҳақ бигардонид. Ва Худо мардуми нофармонро ҳидоят намекунад.

6.Ва Исо бинни Марям гуфт: « Эй бани Исроил, ҳаройна, ман паёмбари Худо бар шумо ҳастам. Тавротеро, ки пеш аз ман будааст, тасдиқ мекунам ва ба паёмбаре, ки баъд аз ман меояд ва номаш Аҳмад аст, хушхабаратон медиҳам». Чун он паёмбар бо оёти равшани худ омад, гуфтанд: « Ин ҷодуест ошкор!»

7.Кист ситамкортар аз он кас, ки ба Худо дурӯғ мебандад, дар ҳоле ки ӯро ба ислом даъват мекунанд? Ва Худо ситамкоронро ҳидоят намекунад.

8.Мехоҳанд нури Худоро ба даҳонҳояшон хомӯш кунанд, вале Худо комилкунандаи нури хеш аст, агарчи кофиронро нохуш ояд.

9.ӯст он Худое ки паёмбари Худро ҳамроҳ бо ҳидоят ва дини ростин бифиристод, то ӯро бар ҳамаи динҳо пирӯз гардонад, ҳарчанд мушриконро нохуш ояд.

10.Эй касоне, ки имон овардаед, оё шуморо ба тиҷорате, ки аз азоби дардовар раҳоиятон диҳад, роҳ бинамоям?

11.Ба Худову паёмбараш имон биёваред ва дар роҳи Худо бо молу ҷони хеш ҷиҳод кунед. Ин барои шумо беҳтар аст, агар доно бошед.

12.Гуноҳони шуморо меомурзад ва ба биҳиштҳое, ки дар дарунаш наҳрҳо ҷорист ва низ хонаҳое хушу покиза дар биҳиштҳои ҷовидон дохил мекунад. Ин пирӯзии бузургест.

13.Ва неъмате дигар, ки дӯсташ медоред: нусратест  аз ҷониби  Худованд ва ба пирӯзии наздик  (фатҳи Макка) мӯъминонро хабари хуш деҳ.

14.Эй касоне, ки имон овардаед, ёварони Худо бошед, ҳамчунон ки Исо ибни Марям  ба ҳавориён (ёварон) гуфт: «Чӣ касоне ёварони ман дар роҳи Худоянд?» Ҳавориён гуфтанд: « Мо ёварони Худо ҳастем. Пас, гурӯҳе аз бани Исроил имон оварданд ва гурӯҳе кофир шуданд. Мо, касонеро, ки имон оварда буданд, бар зидди душманонашон мадад кардем, то пирӯз шуданд.

test

Добавить комментарий