Сураи ҲОҚҚА( рӯзи барҳақ, рӯзи қиёмат)

69|1|بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ الحاقَّةُ

69|2|مَا الحاقَّةُ

69|3|وَما أَدرىٰكَ مَا الحاقَّةُ

69|4|كَذَّبَت ثَمودُ وَعادٌ بِالقارِعَةِ

69|5|فَأَمّا ثَمودُ فَأُهلِكوا بِالطّاغِيَةِ

69|6|وَأَمّا عادٌ فَأُهلِكوا بِريحٍ صَرصَرٍ عاتِيَةٍ

69|7|سَخَّرَها عَلَيهِم سَبعَ لَيالٍ وَثَمٰنِيَةَ أَيّامٍ حُسومًا فَتَرَى القَومَ فيها صَرعىٰ كَأَنَّهُم أَعجازُ نَخلٍ خاوِيَةٍ

69|8|فَهَل تَرىٰ لَهُم مِن باقِيَةٍ

69|9|وَجاءَ فِرعَونُ وَمَن قَبلَهُ وَالمُؤتَفِكٰتُ بِالخاطِئَةِ

69|10|فَعَصَوا رَسولَ رَبِّهِم فَأَخَذَهُم أَخذَةً رابِيَةً

69|11|إِنّا لَمّا طَغَا الماءُ حَمَلنٰكُم فِى الجارِيَةِ

69|12|لِنَجعَلَها لَكُم تَذكِرَةً وَتَعِيَها أُذُنٌ وٰعِيَةٌ

69|13|فَإِذا نُفِخَ فِى الصّورِ نَفخَةٌ وٰحِدَةٌ

69|14|وَحُمِلَتِ الأَرضُ وَالجِبالُ فَدُكَّتا دَكَّةً وٰحِدَةً

69|15|فَيَومَئِذٍ وَقَعَتِ الواقِعَةُ

69|16|وَانشَقَّتِ السَّماءُ فَهِىَ يَومَئِذٍ واهِيَةٌ

69|17|وَالمَلَكُ عَلىٰ أَرجائِها وَيَحمِلُ عَرشَ رَبِّكَ فَوقَهُم يَومَئِذٍ ثَمٰنِيَةٌ

69|18|يَومَئِذٍ تُعرَضونَ لا تَخفىٰ مِنكُم خافِيَةٌ

69|19|فَأَمّا مَن أوتِىَ كِتٰبَهُ بِيَمينِهِ فَيَقولُ هاؤُمُ اقرَءوا كِتٰبِيَه

69|20|إِنّى ظَنَنتُ أَنّى مُلٰقٍ حِسابِيَه

69|21|فَهُوَ فى عيشَةٍ راضِيَةٍ

69|22|فى جَنَّةٍ عالِيَةٍ

69|23|قُطوفُها دانِيَةٌ

69|24|كُلوا وَاشرَبوا هَنيـًٔا بِما أَسلَفتُم فِى الأَيّامِ الخالِيَةِ

69|25|وَأَمّا مَن أوتِىَ كِتٰبَهُ بِشِمالِهِ فَيَقولُ يٰلَيتَنى لَم أوتَ كِتٰبِيَه

69|26|وَلَم أَدرِ ما حِسابِيَه

69|27|يٰلَيتَها كانَتِ القاضِيَةَ

69|28|ما أَغنىٰ عَنّى مالِيَه

69|29|هَلَكَ عَنّى سُلطٰنِيَه

69|30|خُذوهُ فَغُلّوهُ

69|31|ثُمَّ الجَحيمَ صَلّوهُ

69|32|ثُمَّ فى سِلسِلَةٍ ذَرعُها سَبعونَ ذِراعًا فَاسلُكوهُ

69|33|إِنَّهُ كانَ لا يُؤمِنُ بِاللَّهِ العَظيمِ

69|34|وَلا يَحُضُّ عَلىٰ طَعامِ المِسكينِ

69|35|فَلَيسَ لَهُ اليَومَ هٰهُنا حَميمٌ

69|36|وَلا طَعامٌ إِلّا مِن غِسلينٍ

69|37|لا يَأكُلُهُ إِلَّا الخٰطِـٔونَ

69|38|فَلا أُقسِمُ بِما تُبصِرونَ

69|39|وَما لا تُبصِرونَ

69|40|إِنَّهُ لَقَولُ رَسولٍ كَريمٍ

69|41|وَما هُوَ بِقَولِ شاعِرٍ قَليلًا ما تُؤمِنونَ

69|42|وَلا بِقَولِ كاهِنٍ قَليلًا ما تَذَكَّرونَ

69|43|تَنزيلٌ مِن رَبِّ العٰلَمينَ

69|44|وَلَو تَقَوَّلَ عَلَينا بَعضَ الأَقاويلِ

69|45|لَأَخَذنا مِنهُ بِاليَمينِ

69|46|ثُمَّ لَقَطَعنا مِنهُ الوَتينَ

69|47|فَما مِنكُم مِن أَحَدٍ عَنهُ حٰجِزينَ

69|48|وَإِنَّهُ لَتَذكِرَةٌ لِلمُتَّقينَ

69|49|وَإِنّا لَنَعلَمُ أَنَّ مِنكُم مُكَذِّبينَ

69|50|وَإِنَّهُ لَحَسرَةٌ عَلَى الكٰفِرينَ

69|51|وَإِنَّهُ لَحَقُّ اليَقينِ

69|52|فَسَبِّح بِاسمِ رَبِّكَ العَظيمِ

Тарчумаи Сураи ҲОҚҚА( рӯзи  барҳақ, рӯзи қиёмат)

Ба номи Худованди бахшояндаи меҳрубон!

1.Он рӯзи барҳақ!

2.Чист он рӯзи барҳақ?

3.Ва чӣ донӣ, ки он рӯзи барҳақ чист2?

4.Қавми Самуду Од рӯзи растохезро дурӯғ шумориданд.

5.Пас, аммо қавми Самуд ба он бонги сахт ҳалок шуданд.

6.Ва аммо қавми Од бо вазиши боди  сар-сар (сахт) ба ҳалокат расиданд.

7.Он азобро ҳафт шабу ҳашт рӯз пай дар пай бар онон фиристод. Он қавмро чун танаҳои пӯсидаи  дарахти хурмо медидӣ, ки афтодаанду мурдаанд.

8.Оё касеро мебинӣ, ки аз онҳо бар ҷой монда бошад?

9.Ва Фиръавну мардуме, ки пеш аз ӯ буданд ва низ мардуми Мӯътафиқа2 гунаҳкор омаданд.

10.Фиристодаи Парвардигорашонро нофармонӣ карданд ва Худо низ ононро ба сахтӣ фурӯ гирифт.

11.Чун об туғён кард, шуморо ба киштӣ савор кардем,

12.то онро мояи пандатон гардонем ва гӯшнигаҳдорандаи панд онро фаро гирад.

13.Чун як бор дар сур дамида шавад

14.ва замину кӯҳҳоро баргиранд ва якбора дарҳам кӯбанд,

15.он рӯз он ҳодиса ба вуқӯъ пайваста бошад

16.ва осмон, ки дар он рӯз суст шудааст, бишикофад.

17. Ва фариштагон дар атрофи осмон бошанд, Ва  дар он рӯз ҳашт тан аз онҳо арши Парвардигоратро бар болои сарашон мебардоранд.

18.Он рӯз шуморо пеш оваранд ва ҳеҷ чизи шумо ниҳон намонад.

19.Аммо ҳар кас, ки номаи аъмолашро ба дасти росташ диҳанд, мегӯяд: « Номаи маро бигиреду бихонед.

20.Ман яқин доштам, ки ҳисоби худро хоҳам дид».

21.Пас, ӯ дар як зиндагии писандидаву хуш хоҳад буд

22.дар биҳиште олӣ,

23. ки меваҳояш  дастрас бошад.

24.Бихӯреду биёшомед, гуворо бод шуморо. Инҳо мукофоти аъмолест, ки дар айёми гузашта ба ҷой  меоваред!»

25.Аммо он кас, ки номаи аъмолашро ба дасти чапаш диҳанд, мегӯяд: «Эй кош, номаи маро ба дасти ман надода буданд

26.ва надониста будам, ки ҳисоби ман чист!

27.Эй кош, ҳамон марг мебуду бас!

28.Дороии ман маро суд набахшид,

29.қудрати ман аз дасти ман баргирифт!»

30.«Бигиредаш занҷираш кунед!

31.Ва ба ҷаҳаннамаш дароред!

32.Ва ӯро бо занҷире ба дарозои ҳафтод зироъ (аз оринҷ то ангушт) бикашед!

33.Зеро ба Худои бузург имон надошт

34.ва ба таъом додан ба мискинон касеро тарғиб намекард.

35.Дар он рӯз дар он ҷо ҳеҷ дӯсте нахоҳад дошт.

36.Таъомаш чизе ҷуз чирку хуни аҳли дӯзах нест.

37. Танҳо  хатокорон аз он таъом мехӯранд.

38.Пас, савганд ба он чӣ  мебинед

39.ва он чӣ намебинед,

40.ки албатта, ин ҳаройна, сухани фиристодае бузургвор  аст,

41. на сухани шоъире. Чӣ андак имон меоваред!

42.Ва низ сухани коҳине (фолбин, ҷодугар) нест. Чӣ андак панд мегиред!

43.Аз ҷониби Парвардигори ҷаҳониён нозил шуда аст.

44.Агар паёмбар баъзе суханонро бофта бар мо мебаст,

45.ҳаройна, бо қудрат ӯро фурӯ мегирифтем,

46.сипас, ҳаройна, раги дилашро пора мекардем

47.ва ҳеҷ як аз шуморо тавони он набувад, ки монеъ шавад.

48.Ва албатта, Қуръон барои парҳезгорон пандест.

49.Мо, ҳаройна, медонем, ки аз миёни шумо касоне ҳастанд, ки такзиб мекунанд (дурӯғ мешуморанд).

50.Ва албатта, Қуръон кофиронро мояи пушаймонӣ аст.

51.Ва он, ҳаройна,  сухани ҳақ ва яқин аст.

52.Пас, ба номи Парвардигори бузургат тасбеҳ бигӯй.

add

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте как обрабатываются ваши данные комментариев.