Китоби Маргу зиндаги

Озодк

Гоҳ гоҳе бардагк дар пушти ниқоби озодагк паноҳ мегирад ва дар либоси раҳойи аз ҳамаи қайду бандҳо зуҳур мекунад… озодк аз қайду бандҳои ҷомеъа ва одобу русуми мардум, раҳойи аз масъулиятҳои инсон дар ин ҷаҳон.

Бояд даржбем, ки байни раҳойи аз қайду бандҳои зиллату хорк ва фишору нотавонк ва фирор аз бори масъулиятҳои инсонк, фарқи асоск вуҷуд дорад:

Аввал, яъне озодагк ва озодманишк ва дуввумк, яъне шона холк кардан аз усул ва он чк, ки инсонро ба маротиби волойи инсоният расонида ва ӯро аз зери бори сангини пастк ва ботлоқи ҳайвоният раҳонидааст.

Дар воқеъ озодии ниқобдор ҳамин аст, чк ки ҳақиқати он ҷӯз бардагк ва бандагк дар муқобили шаҳватҳои ҳайвонк, чизи дигаре нест. Шаҳватҳое, ки башарият умри тӯлонии хешро дар роҳи мубориза бо онҳо ва решакан сохтани қайду бандҳои кушанда ва пора кардани занҷирҳои бузурге сипарк намуда, то ба ин тариқ бо озодк ва озодагии инсонк ва асил шарафжб шавад.

Ростк чаро инсон аз зоҳир кардан ва буруз додани нижзҳояш шарм меварзад? Чун ӯ бо фитрат ва замири хеш даржфта, ки бо вуҷуди ин нижзҳо расидан ба зинаҳои болойи инсоният, аввалин мартаба ва шиносномаи инсоният аст ва раҳойи аз қайду банди ин эҳтижҷоти фитрии ҳамон озодагии ҳақиқи аст ва пирӯзии бархостаҳо ва хоҳишҳои гушту хун ва ғалаба бар тарс ва ваҳшат аз сустк ва нотавонк ва зиллат ва хорк, ҳар ду дар таҳқиқ жфтани маънои инсоният баробаранд.

Шароби муқаддас

Ман аз ононе нестам, ки ба қиссаи ормонҳои хажлк ва холк аз афрод имон доранд. Ормон бидуни ақидаи ростин ва идеяи такондиҳанда чк маъное дорад?! Ва ож имкон дорад, ки ақидаи оташин ва пуж (ҷустуҷугар), ғайр аз қалби инсоне, дар ҷойи дигар бирӯяд?!

Ормонҳо ва андешаҳои хайлк -бидуни ақидаи такондиҳанда ва пурҷӯшу хурӯш- ҳамчун калимаҳои ту холк ж ҳадди аксар мафоҳими мурдаанд ва он чк, ки дар онҳо рӯҳи зиндагк медамад, гармойи тапиши имонк аст, ки аз қалби инсон метаровад.

Дигарон ҳар гиз ба шиъорҳо ва андешаҳое, ки дар зеҳни мунҷамид ва ж дар қалби сард нақш бастаанд, имон нахоҳанд овард.

Ту ибтидо ба фикр ва андешаат имон бижвар ва онро ба андозаи эътиқоди оташин бовар дор. Танҳо дар ин ҳолат аст, ки дигарон бо он имон меоваранд. Дар ғайри ин сурат, чизе ҷуз калимаҳои холк аз рӯҳу зиндаги нахоҳад буд.

Андешае, ки аз рӯҳи инсоният либос ба тан надузад ва чун мавҷуди зиндае дар шакл ва қижфаи башар бар замин қадам назанад, ҳар гиз зинда нахоҳад монд.

Ҳамчунин фарде, ки қалбаш бо андешаҳое, ки бо имони ростин ва ихлоси содиқона онҳоро пазируфта, пур бору обод нагардад, дар олами вуҷуд ҳеҷ асту пуч.

Ҷудо кардани фикру фард ба ҷудойи рӯҳу тан, ж калимаи ва маънояш мемонад, коре ки ғолибан маҳол аст ва аҳжнан маънои фано ва завб (об шудан) шуданро дарбар дорад. Ҳар андеша ва фикре, ки зинда монда аз ҷоми хуни қалби инсоне сероб шуда ва афкору андешаҳое, ки аз шароби муқаддас нанушидаанд, дар раҳми модар хафа шуданд ва ҳаргиз қатори башариятро як гом ба пеш нарондаанд.

Васила… ҳадаф…

Бароям бисжр мушкил аст, ки тасаввур кунам, чк гуна имкон дорад инсон барои расидан ба ҳадафҳо ва ормонҳои волои хеш аз васоили ҳақиру паст баҳра гирад?

Ормонҳои олк ва ҳадафҳои бузӯрг ҷуз дар қалбҳои бузӯргу пок реша намезананд, пас чк гуна имкон дорад,

ки қалби пок ба василаи палиду паст даст занад, ж ки зеҳнаш ба сӯйи он ҷалб шавад?!

Агар бихоҳем аз ботлоқи пур аз гандагк бигзарем, то ба соҳили саъодат бирасем, бидуни шак касофатҳои ин ботлоқ, поҳоямонро ва ҳатто заминеро, ки бар он қадам мезанем олӯда мекунад. Ҳамчунин агар аз василаи ношоиста барои расидан ба ҳадафҳоямон баҳра бигирем, олӯдагии он ба либоси рӯҳамон хоҳад часпид ва дар рӯҳу равонамон ва ҳатто дар ҳадафҳоямон, ки бадон даст межбем, асар хоҳад гузошт.

Васила дар дунжи рӯҳ ҷӯзъе аз ҳадаф аст ва дунжи рӯҳ ин тақсимот ва ихтилофотро намешиносад.

Фитрати инсон худ ба худ агар ҳадафи поку олиро жфт, имкон надорад, ки таҳаммулу тавони истифода ва баҳра гирифтан аз васоили пасту ночизро дошта бошад, балки фитрати покаш худ ба худ ӯро аз баҳрагирифтан аз он боз медорад.

Ҳадаф василаро тавҷеҳ мекунад

“Барои расидан ба ҳадафҳоят аз ҳар чк мехоҳк баҳра гир!” фалсафаи бузӯрги ҷаҳони Ғарб аст!! Зеро Ғарб бо меъжри ақлаш зиндагк мекунад ва дар зеҳну ақл ҳам ба содагк метавон байни ҳадафу васила фарқҳо ва тақсимоте жфт.

41

О Main Aditor

Здравствуйте! Если у Вас возникнут вопросы, напишите нам на почту help@allinweb.ru

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *